Na een druk ochtendprogramma
beginnen we tegen het einde van de ochtend met z'n vieren
aan onze wandelsafari. Gezien het tijdstip beginnen we onze safari met
een pitstop. De meisjes zijn toe aan een broodmaaltijd (goed voorbereid,
meegenomen van thuis) en wij lusten wel een kopje koffie met gebak.
Meteen na de ingang is een restaurant gelegen, dus dat komt nu erg mooi
uit. Helaas zijn er maar drie kinderstoelen in heel het restaurant
aanwezig, waarvan 1 al in gebruik is en 1 geen leertje heeft voor tussen
de benen (zonder leertje is nu zo zo klein zijn echt nog te gevaarlijk).
De laatste stoel neem ik alvast mee naar onze tafel en maak ik klaar
voor gebruik. Daarna ga ik even vragen aan de andere
kinderstoelgebruikers of ze de stoel kunnen missen (kindje is er
inmiddels uit) en na een positief antwoord neem ik ook deze stoel mee
naar onze tafel, even poetsen en klaar voor gebruik.
De meisjes smullen
van hun boterham en azen op ons gebakje (helaas voor hun, deze keer "valt"
er niets voor ze af). Tijd om te beginnen aan de wandelsafari. Na een
rustige pad lopen we recht op een enorme olifant af. Helaas geeft mijn
fotocamera na een paar foto's aan dat de accu leeg is. Beginnersfout, ik
heb een nieuwe fotocamera en ben vergeten de reserve-accu op te laden en
mee te nemen. Gelukkig is er in ons geval geen
man over boord. Rob heeft
zijn, veel luxere, fotocamera bij en er wordt vandaag volop geknipt. Zo
wordt de olifant vanuit alle hoeken vastgelegd en ook de apen en
giraffen die we vervolgens tegen komen worden goed vastgelegd. De
meisjes zijn eigenlijk nog te klein voor dit uitstapje. Tenminste om er
echt iets van te beseffen.
Linde ligt heerlijk in de wandelwagen te
slapen en Tessel ligt in de wagen te genieten van het winterszonnetje.
De dieren maken nog geen indruk op de meisjes.
Of toch wel? Verderop in
de safari haal ik Tessel even uit de wagen om haar de beren goed te
kunnen laten zien. De beer leek Tessel erg aardig te vinden en kwam heel
dicht bij het glas om haar goed te kunnen zien. En zo bekeek Tessel de
beer en bekeek de beer Tessel, echt een moment om van te genieten.
Helaas ligt het niet vast op de foto. We vervolgen onze route en we
besluiten om na de wandelsafari ook nog de autosafari te gaan doen.
We zitten
dan niet meer heel ruim in onze tijd, maar net ruim genoeg om nog
even buiten op het terras wat te eten en te drinken. Linde slaapt nog
steeds. Terwijl Rob wat eten en drinken gaat halen, neem ik Tessel weer
uit de wagen en zet haar voor me op tafel (natuurlijk houd ik haar goed
vast). Tessel is helemaal gefascineerd door de rondvliegende
meeuwen en
doet haar best om zowel links als rechts van mij alle meeuwen goed te
volgen, wat een heel koddig gezicht is.
Zodra Rob terug is bij onze
tafel is de aandacht voor de meeuwen verdwenen en wil Tessel een frietje.
We besluiten haar een frietje te laten proberen en ook Linde die
inmiddels heerlijk uitgeslapen is krijgt een pijltje friet. Linde moet
er helemaal niets van
hebben, en gaat heerlijk genieten van haar
Nijntjekoekje. Tessel vindt echter de friet heerlijk en vraagt al snel
naar meer. Na 5 frietjes vinden we het echt wel genoeg geweest voor haar
kleine buikje en leiden we haar af met ook een Nijntjekoekje.
Via de roofvogels en de pinguins gaan we weer terug naar de auto; tijd voor de
autosafari!. Oke waarschijnlijk zijn we een beetje verwend, maar
de autosafari maakte op ons weinig indruk. De meeste dieren hadden we
vanaf de wandelsafari al gezien en verder vonden we dat er vooral veel
herten (in alle
soorten en maten) aanwezig waren op de route van de
autosafari. Wel hebben we enorm genoten van de kangoeroes die zo mogelijk
nog uitgebreider naar de auto's aan het gapen waren dan andersom.
Wat
gaat zo'n dag toch snel. De meisjes (en dan vooral Linde) zijn na deze
safari in ieder geval goed uitgeslapen en dat komt goed uit, we gaan
deze avond namelijk nog naar een verjaardagsfeest. We zijn heel
benieuwd hoe de meisjes over een jaartje reageren op zoveel vreemde
dieren en zullen rond die tijd zeker op herhaling gaan. |