Vakantie in Engeland

2 tot en met 9 juni 2008

Dag 1
Tilburg Calais Dover Longleat
Voor de meisjes begint deze maandag als een gewone maandag, rond een uurtje of 7 gaat onze wekker en beginnen ook de meisjes rustig wakker te worden. Eerst wordt er op hun kamer gezellig gebrabbeld, maar het volume wordt langzaam maar zeker luider, tijd voor een flesje. Ondertussen maken wij ons klaar voor vertrek. Onze verbazing is groot als er nog een zee van ruimte over is in de kofferbak. Zijn we nou zo veel vergeten of heb je gewoon niet veel nodig voor een week. We hopen natuurlijk op het laatste en rond 9 uur vertrekken we. De reis naar Calais verloopt perfect en precies op tijd komen we aan in Calais. Bij de boot aangekomen is het wel even sjouwen: Meisjes, handtas, fototas, luiertas; maar eenmaal op het passagiersdek lijkt het wel feest voor de meisjes. Er is een fijne speelhoek en ook in het restaurant mogen ze van ons rondkruipen; na een boterham zijn we al in Dover. Uitgeput van het spelen en de vele indrukken vallen de meisjes eenmaal in de auto als een blok in slaap en hebben we de komende uren geen kind aan ze. Pas het laatste uurtje worden de soepstengels ingezet. Rond 6 uur komen we aan in het park. We blijken een heerlijk huisje te hebben, al ziet het er door de regen wel een beetje troosteloos uit. Na het uitpakken is het tijd om een eetgelegenheid te gaan zoeken op het park en daarna naar "huis". Tessel moet wel even wennen, na zo'n drukke dag had ze echt wel graag in haar eigen bedje gelegen en dat laat ze weten ook, ze is erg boos. Na een half uurtje gaat ze toch maar slapen want moe is ze wel. Ook Linde moet even wennen aan haar nieuwe bedje en vertelt ons om 5 uur 's nachts dat ze niet meer wil gaan slapen, maar gelukkig was ook dit kleine probleem snel opgelost.

Dag 2
Dagje park
Gisteren hadden we het al een beetje gezien: ons park is lekker ruim opgezet (van de auto naar het huisje is bijna een kwartier lopen en dan zitten we in verhouding op een gunstige plek met ons huisje). Ook is er erg veel te doen. Tijd voor een uitgebreidere kennismaking. De supermarkt is behoorlijk groot en alle dagelijkse boodschappen zijn verkrijgbaar. Koken staat deze week zeker niet op het programma, maar voor een ontbijtje en wat lekkers is het toch wel handig. We komen langs diverse restaurantjes, een souvenirwinkel, een snoepwinkel, een speelgoedwinkel en nog veel meer. Eerst maar eens het subtropische zwemparadijs van dichtbij gaan bekijken. Bij het zwembad aangekomen blijken de kleedhokjes niet zo handig en verbaas ik me over het feit dat het werkelijk bijna onmogelijk is om twee babies veilig in hun zwemluiertjes te hijsen. Inmiddels had ik het behoorlijk warm, maar eenmaal bij het zwembad waren we het omkleedavontuur al weer bijna vergeten. Het genieten kan beginnen. Helaas zijn er geen ligstoelen, maar wie wil er nou liggen als je ook kunt zwemmen. De meisjes genieten van het babybadje en later ook nog van de golfslag. Als papa nog even van de wildwaterbaan af gaat vermaken de meisjes, die inmiddels wel aan een dutje toe zijn, zich met een koekje. Na het zwemmen valt Linde meteen in de wagen in slaap, maar Tessel is nog op en top wakker, dus zij smult heerlijk mee met onze italiaanse lunch. Na de lunch wisselen de meisjes elkaar af en is Linde er weer helemaal bij terwijl Tessel haar middagdutje doet in de wagen. De babyspeeltuin wordt gelijk door haar getest en alle speeltjes worden goed gekeurd, al is de schommel veruit favoriet. Er is maar een ding leuker dan schommelen en dat is..........STAAN!!!!

Dag 3
Longleat House, Stourhead en Salisbury
De meisjes zijn al vroeg wakker. In de huiskamer genieten ze van hun ontbijtje en worden ze helemaal enthousiast van de familie Eend die op ons terras verschijnt. De schuifpui wordt ruimschoots voorzien van mini-vingerafdrukjes. Na een beetje spelen en nog een korte voorbereiding gaan we op pad. Het weer is een beetje dreigend, dus kiezen we voor een stukje toeristische autoroute. Aangezien ons park in Longleat ligt kunnen we natuurlijk niet om Longleat House heen. Van de portier hoeven we geen entree te betalen omdat we aangeven dat we echt alleen maar het huis willen zien. Het omliggende park van Longleat House bevat onder meer een safaripark en daar hebben we nu niet zoveel zin in. Na een paar mooie foto's te hebben gemaakt rijden we verder naar het volgende landhuis met tuin: Stourhead. Hier besluiten we wel uit te stappen en de tuinen te bezichtigen. Inmiddels is het weer ook omgeslagen van dreigende regenwolken naar een bescheiden zonnetje. Volgens onze Capitoolgids is Stourhead een van de mooiste voorbeelden van de 18de-eeuwse Britse tuinarchitectuur. Met de wagen wandelen we door de enorme tuin, de meisjes zijn helemaal onder de indruk van de bloemen en planten en roepen geregeld: die die, en met hun kleine vingertje wijzen ze dan naar wat ze bedoelen. De tuin is erg fotogeniek en we zijn blij dat we in deze "natuur" kunnen genieten van het mooie weer. De paden zijn over het algemeen goed begaanbaar met de kinderwagen. Na Stourhead staat Salisbury op ons programma. De kathedraal van Salisbury heeft de hoogste toren van Engeland. Helaas kunnen we de kathedraal maar kort bezichtigen omdat er een mis gegeven gaat worden. Maar gelukkig is het bij deze kathedraal vooral om de buitenkant te doen. In de kloostergangen laten we de meisjes lekker even los rondkruipen. Hier genieten ze echt van. Heerlijk ontdekken en bewegen. We maken nog een korte wandeling door de rest van het stadje maar de winkels gaan net dicht en zowel wij als de meisjes hebben voor vandaag weer genoeg indrukken opgedaan. Het is tijd om weer lekker naar het park terug te gaan en de dag af te sluiten met even spelen en daarna een heerlijk etentje. Tot onze verbazing is het echt zoeken naar een binnenspeelgelegenheid voor de meisjes, de zogeheten softplay. Het enige restaurant in de plaza die het normaal heeft is aan het verbouwen. En aangezien de andere bij ons bekende softplayarea een heel stuk verderop gelegen is lijken de alternatieven even erg mager. Voor we gaan eten willen we de meisjes nog wel lekker even "los" laten, gelukkig vinden we in de tijdelijke locatie van het te verbouwen restaurant een prima tijdelijke oplossing. De meisjes genieten en wij genieten daar weer van. De meisjes zijn dan wel moe, maar vinden het altijd erg leuk om samen met papa en mama te eten: dan lusten ze alles (ook tapas). Al met al was het vandaag een drukke maar hele leuke dag. Tijdens het eten maken we weer plannen voor morgen...

Dag 4
Wells, Cheddar, Weston-super-Mare
Ook vanochtend komt familie Eend weer gezellig brood eten op ons terras, maar als ik mijn fotocamera wil pakken zit deze niet in mijn tas. Misschien ligt hij dan op tafel of in de luiertas? Nergens is mijn geliefde toestelletje te vinden. Paniek. Snel ga ik terug naar alle plekken in de plaza waar we gisteravond zijn geweest en probeer ik me te herinneren waar ik hem het laatste heb gezien. Ik baal behoorlijk, de foto's die er op staan, maar ook het toestel zelf wil ik echt niet kwijt, mijn zoektocht gaat door. Ik ga naar de auto, maar helaas geen camera. Terug bij het huisje, inmiddels heb ik het eigenlijk al opgegeven, heeft Rob hem toch gevonden, in de tas van de reisboeken. Hoe hij daar terecht is gekomen blijft een raadsel, maar ik ben superblij. Een uurtje later dan gepland begint onze dag alsnog goed en vertrekken we na het ontbijt naar Wells. Wells heeft zijn middeleeuwse karakter goeddeels behouden, zo belooft onze Capitoolgids. Onder het genot van een kopje koffie en een chocolade muffin op een klein terrasje aan het begin van het stadje, verheugen wij ons al op de rest van het stadje. De kathedraal is mooi, maar kan wat mij betreft niet tippen aan de sfeer en uitstraling die we vonden in Vicars' Close. Dit is een van de oudste complete straten van Europa. In Vicars' Close laten we de meisjes weer lekker even uit de wagen en de kinderkopjes worden uitgebreid bestudeerd en Tessel laat trots een stukje mos zien dat ze heeft gevonden: kijk kijk roept ze. De meisjes picknicken in hun wandelwagen.
Met alle fastfoodketens in Nederland die ons Cheddar kaas beloven kunnen we er natuurlijk niet om heen om in de plaats Cheddar te gaan kijken, hier komt de kaas oorspronkelijk ook echt vandaan. Cheddar ligt gevestigd in een kloof. De kloof is een smal, slingerend ravijn, met vrijwel loodrechte kalksteenwanden. Een mooi stukje natuur, met in het brede stuk het, zeer toeristisch, dorpje Cheddar. Uiteraard hebben we er Cheddar geproefd en gekocht, echt niet te vergelijken met die plastic kaas die je op de hamburgers terug vindt. 
Omdat we het plaatsje Cheddar snel gezien hebben hebben we nog tijd over. We besluiten naar zee te rijden. Aan de kust maken we wat foto's en lopen we even over de pier. Eigenlijk willen we graag een verlate lunch nuttigen op de pier, maar helaas is er geen eetgelegenheid. Gelukkig vinden we aan de kust een gezellige gelegenheid waar we ons maar eens wagen aan de traditionele fish and chips. Zowel de fish als de chips werden door de meisjes met smaak gegeten.
Eenmaal terug op het park dalen we af naar het lager gelegen deel, hier bevinden zich de sportfaciliteiten, een indisch restaurant (waar we zeker nog willen gaan eten deze week) en een sportcafe. In het sportcafe is er ook een leuke speelgelegenheid voor de meisjes, die na een dagje uit nog erg graag willen spelen. Tijdens het eten komen ze natuurlijk wel bij ons zitten, want stel je toch eens voor dat ze iets lekkers mislopen. Maar na het eten wordt er nog vrolijk gespeeld. Inmiddels is het alweer behoorlijk laat en zit ook deze dag er weer op. We hebben nog maar 3 dagen over en er is nog zoveel wat we willen zien en doen. Ook willen we nog graag een dagje park inbouwen, want we willen nog wel een keertje zwemmen en ook buiten de deur ontbijten staat nog op ons wensenlijstje. We besluiten dat onze laatste dag, zondag, hier het meest geschikt voor is en we gaan morgen dus weer op pad naar...

Dag 5
Bath
Bath is maar een half uurtje rijden vanaf ons park, tenminste als er geen wegomleggingen zijn. De omleidingsroute stuurt ons wel erg ver om. Echt vervelend is dat niet want de route die we rijden is heel mooi. We komen door smalle landweggetjes, oude en zeer karakteristieke dorpjes en uiteindelijk, toen we een beetje moedeloos werden van weer een omlegging, rijden we na 5 kwartier toch Bath binnen. De auto parkeren we in een parkeergarage en we beginnen onze stadswandeling bij de Romeinse baden. Dit badcomplex uit de 1ste eeuw is een van de beroemste overblijfselen uit de Romeinse tijd in Engeland. Helaas is dit badhuis niet begaanbaar voor kinderwagens. Gelukkig is er wel een alternatief: rugzitjes. De eerste 30 minuten vond ik het wel leuk om met Tessel op mijn rug een beetje rond te lopen, maar daarna werd het toch wel erg zwaar. De audiotour heb ik helaas maar voor een klein deel kunnen doen omdat ik het aparaat niet terug kreeg van Tessel. Tessel vond het in de rugdrager alleen leuk met de audiotour en om de andere gasten niet te veel te hinderen met geluidsoverlast bofte ze en mocht ze hem houden. Dicht bij het badhuis is de abdijkerk van Bath. Hier krijgen de meisjes bij de ingang een lineaal cadeau, waar ze heerlijk mee hebben gespeeld. Na de abdijkerk lopen we door naar de Pulteney Bridge. Deze brug is erg bijzonder. Aan weerskanten van de brug zijn winkeltjes gevestigd. Als je over de brug heen loopt lijkt het net of je door een "gewone" oude straat loopt.  Onze route, uit onze grote reisvriend Capitool, leidt ons door de Milsom Street met de chicste winkels van Bath. Op het einde van deze straat vinden we een ideaal terras waar wij even tot rust komen en de meisjes even kunnen spelen. De huizen die we zien op de rest van de route zijn erg imposant met als toppunt de huizen aan de Royal Crescent (deze huizen zijn enorm groot: in de middelste twee huizen zit een luxe hotel met 46! kamers). Deze rij huizen wordt dan ook omschreven als de meest majestueuze straat in het land. (4 miljoen pond voor een rijtjeshuis, wie biedt meer?). Voor deze huizen is een enorm groot grasveld waar natuurlijk even gespeeld kan worden. We zijn erg onder de indruk van het stadje en ook van de fudge die we gekocht hebben, alleen al daarvoor zou ik nog een keertje terug willen ech onbeschrijfelijk lekker. Tegen beter weten in hopen we dat de terugweg sneller zal zijn dan de heenweg, maar ook nu worden we geplaagd door wegomleggingen. Wel is de route zo mogelijk nog landelijker dan de heenweg. Eenmaal op het park besluiten we meteen te gaan eten omdat we graag een keertje wat vroeger klaar willen zijn. Helaas hebben we een minder lekker restaurantje dan anders getroffen, zitten we aan een ongezellige tafel en is ook het toetje niet wat we gehoopt hadden. Gelukkig zijn er voor de komende avonden nog genoeg andere eetgelegenheden waar we graag een keertje willen eten. 

Dag 6
Avebury en Marlborough
Het dorpje Avebury ligt midden in de Avebury Stone Circle. Deze rond 2500 v. C. gebouwde steencirkel was waarschijnlijk een of ander religieus centrum. De wandelroute langs de steencirkel is op sommige punten helaas niet te bereiken met de kinderwagen, dit betekent dat we een klein deel over moeten slaan. Doordat er ook een deel rondom de circel verhoogd is, en we dit met enige moeite (kinderwagen over hekje tillen en tegen steile helling opduwen) wel konden bereiken hebben we toch het hele gebied gezien. Ook ging een deel van de wandelroute door een gebied met schapen die op een minder druk stuk onze pad volledig lijken te blokkeren. Maar bij het naderen van de kudde besluiten deze wollige beestjes opzij te gaan, De meisjes waren ook helemaal in hun schik eerst de schaapjes en ook zijn ze in korte tijd drie keer uit de wagen geweest. Eerst bij ons kopje kofie, daarna bij het eerder genoemde hekje en daarna nog voor een fotoshoot bij een van de stenen. Ideetje van mij + foto's van Rob + twee kleine meisjes = geweldig resultaat. Een complete reportage lijkt het wel. Aan mij dan weer de dankbare taak om de mooiste uit te zoeken om af te drukken en natuurlijk ook het digitale album. Onze lunch nuttigen we in het dorpje Marlborough. Zoals wel vaker kunnen me maar niet besluiten waar we willen eten en lopen we eerst bijna alle gelegenheden langs om vervolgens onze keuze te maken. Meestal en gelukkig nu ook blijkt dat we dan een goede keus hebben gemaakt. We zitten heerlijk buiten in de schaduw in een gezellig steegje. Na de lucnh vertrekken we weer richting park waar we nog lekker even met de meisjes naar de speeltuin gaan. Vanavond voor de derde en laatste keer tapas eten. Zowel de tapas als de toetjes zijn erg goed, maar buiten dat is de bediening supervriendelijk en onze "vaste" tafel is ideaal, plek voor de wagen, en de meisjes zitten niemand in de weg. Als we nog een weekje waren gebleven waren we zeker nog eens terug gegaan.

Dag 7
Dagje Park
Al bij het ontbijt blijkt ons schema voor vandaag te vol en we besluiten ons plan om bij het pannenkoekenhuis te lunchen te schrappen. De meisjes krijgen thuis wel een keer pannenkoeken. Ik vind het wel jammer want had me er zelf stiekem ook op verheugd, maar met een verlaat ontbijt is uitgebreid lunchen niet echt handig. Na het ontbijt gaan we even naar de supermarkt om onze laatste inkopen te doen voor de terugreis en daarna even naar het huisje. De afstanden zijn we inmiddels gewend, maar snoepen stiekem wel heel wat tijd op. Nadat we onze boodschappen hebben omgeruild voor zwemspullen en de meisjes even hebben geslapen gaan we weer lekker zwemmen. Deze keer kleden wij de meisjes om in de "babychange" naast het zwembad, wat ten opzichte van de vorige keer heel wat minder stress veroorzaakt. In het midden van het babybadje is een zandbak met speciaal speelzand. De meisjes lijken het wel leuk te vinden, maar het zand blijft behoorlijk goed plakken. Fijn voor het bouwen van zandkastelen, minder fijn als je het in je gezicht en mond smeert. De stemming in de zandbak wordt een beetje minder en we spoelen de meisjes af in het water. Tijd voor het golfslagbad en het buitenbad. Na het zwemmen drinken we nog wat en daarna gaan we weer omkleden. Terug in het huisje gaan de meisjes weer even rusten. Zo kunnen ze vanavond weer lekker fit aan tafel. Maar voor we gaan eten hebben we nog een spectaculaire trip op onze agenda staan. In ons park staan namelijk een aantal Redwood bomen. Dit is een van de vier reuzeboomsoorten. In Californie hadden we deze bomen ook al gezien en zijn het ook echt reuzebomen, hier in Engeland zijn ze ongeveer half zo hoog en een kwart in diameter van de echte oude redwoods. Maar toch is het wel bijzonder zo'n speciaal stukje natuur gewoon in ons eigen park. Na het uitstapje naar de Redwoods, waar we te voet heen zijn gegaan nemen we het treintje naar de sportplaza. We hebben bijna een volledig rondje park, maar toch is het wel nuttig omdat we met een behoorlijk hoogte verschil te maken hebben en zo zien we ook op de valreep de rest van het park nog. Precies op de geplande tijd stappen we uit bij de sportplaza en gaan we eten bij het Indische restaurant. Helaas dit onze laatste avond, want we waren hier graag op herhaling gegaan. We sluiten de avond af in het naastgelegen sportcafe waar de meisjes nog even lekker kunnen spelen in de soft-play-area. Aan alle goede dingen komt een eind zo ook aan onze vakantie, morgen vertrekken we weer naar Nederland, maar...

Dag 8
Stonehenge Winchester Dover Calais Tilburg
We maken er gewoon nog een reisdag van. Waarom meteen naar huis als je toch al in Engeland bent. We waren er al een paar keer langs gereden en we vonden het bijna niet verantwoord om niet toch een keer te stoppen en het van dichtbij te bekijken: Stonehenge. Helaas heb ik zelf van Stonehenge niet zoveel meegekregen, ik werd namelijk geplaagd door een soort van vliegende torren; die het op mij gemunt leken te hebben. In mijn enthousiaste verdedigingsstrijd (lees: met armen maaien) is helaas mijn zonnebril op de grond gevallen en doormidden gebroken. Gelukkig werden de meisjes en Rob minder geplaagd door deze beestjes, die zich hier volgens de gids maar twee weken per jaar bevinden. Na een half uur beesten wegmeppen en doeken over mijn hoofd trekken heb ik het echt helemaal gehad en vlucht ik met de meisjes de souvenirwinkel in. Hier krijgen de meisjes weer veel aandacht en worden ze zelfs gefotografeerd en gefilmd door de Japanners die in de souvenirwinkel aanwezig zijn. Natuurlijk is het superleuk om zoveel positieve aandacht voor je kinderen te krijgen, dat maakte het vliegende torren drama weer een beetje goed. We lijken nog ruim de tijd te hebben voor we onze boot moeten gaan halen en we besluiten in Winchester te gaan lunchen. Ook hier is weer een geweldig leuke sfeer, leuke winkeltjes en lekker eten. Maar na de lunch moeten we toch een beetje voort gaan maken. Helaas komen we bij Dover in de file terecht en deze schiet echt helemaal niet op. We blijven maar stil staan. Uiteindelijk blijkt de file ons twee uur te kosten, maar kunnen we gelukkig zonder probleem een latere boot pakken. Het is erg helder weer en we kunnen de overkant al voor vertrek zien. De meisjes zijn heel de reis super lief geweest en zijn zichtbaar blij als ze weer in hun eigen bedje kruipen.

Ik ben erg benieuwd naar je reactie op mijn verhaal, laat een berichtje achter in mijn gastenboek