Dag 0 Donderdag 20 september Vandaag pak ik de laatste
beetjes in, wat best lastig is. Wat neem ik allemaal mee voor de meisjes? Voor
onszelf heb ik in de loop der jaren een hele goede checklist ontwikkeld waardoor
we eigenlijk nooit wat vergeten. Na lang wikken en wegen, na checken en dubbel
checken ben ik tevreden. Nog even afscheid nemen van de opa's en oma's en dan
zijn we klaar voor vertrek. Rond
acht uur 's avonds vertrekken we naar schiphol. Ons vliegtuig zal volgens de
planning om 00:10 vertrekken.
Dag 1 vrijdag 21 september Na een lange rij bij de
incheckbalie, een niet meewerkende grondstewardes en gelukkig geen rij bij de
paspoortcontroles, zijn we eindelijk in het Tax-free winkelgedeelte van Schiphol
aangekomen. Dit keer hebben we echter hele andere
prioriteiten: Tessel heeft
honger en ook Linde willen we niet met een lege maag mee het vliegtuig in nemen.
In het vliegtuig blijkt dat we met z'n vijven op één rij zitten en dat mag niet
omdat er maar vier zuurstofmaskers per rij aanwezig zijn....wat vervelend...onze
medepassagier moet ergens anders plaatsnemen en wij hebben een extra stoel
waarop de meisjes kunnen zitten, liggen en hangen. Zij wel, wij zitten
opgefrommeld, ongeveer met onze benen in onze nek. Die extra stoel waarderen we
dan ook oprecht. Rond 5 uur in de morgen komen we aan (uurtje tijdsverschil) op
het vliegveld in Antalya waar weer overal lange rijen staan en omdat we naast de
bagage ook op een kinderwagen moeten wachten zijn we ongeveer als laatste. Tot
onze grote opluchting is de rij bij ons KRAS loket de kortste, of liever gezegd,
er was geen rij. We werden vriendelijk naar onze transferbus verwezen, die ook
nog eens een privé-bus bleek. Perfect, al had de chauffeur al bijna net zoveel
slaap als wij, dus onze opluchting was dubbel
groot toen we bij het hotel
aankwamen. Onze kamer was nog niet klaar natuurlijk niet het was ook wel erg
vroeg, maar we mochten zolang een andere kamer gebruiken. Dit klonk ons
aantrekkelijker in de oren dan slapen op een strandstoel. Rond 11 uur waren we
helemaal klaar om van onze vakantiebestemming te gaan genieten. Het Resort bleek
erg omvangrijk en na een korte zoektocht hadden we een plek gevonden om even
iets te eten. Na het eten zijn we van kamer verhuisd en hebben we een heerlijk
plekje bij het zwembad opgezocht. Drankje drinken, boekje lezen... zo hadden we
onze all-inclusive ook bedacht...maar hier is zoveel meer te doen. Tegen de
lunchtijd hebben we natuurlijk nog geen honger, het ontbijt was zo laat. Wel
gaan we even nieuwsgierig rondneuzen bij het buffet. Een paar zoete turkse versnaperingen
daarvoor hebben we nog wel een plekje. 's Middags even zwemmen, om de beurt, de
meisjes laten we lekker even spelen, die mogen later het water nog wel eens uit
gaan testen. Voor
deze avond een diner vast laten leggen in het Russische a la carte restaurant.
Het restaurant is erg rustig, iedereen lijkt het buffet te preferenen, morgen
maar eens testen. Een rustig restaurant heeft overigens ook wel iets met twee
babies (en dus huil gevaar). Na het eten hebben we nog een coctailtje gedronken in de
Xanadu
bar en daarna vroeg naar bed, de vorige nacht was tenslotte niet echt lang.
Dag 2 Zaterdag 22 september Om 11 uur
in de ochtend schrikken we wakker, twaalf uur achter elkaar geslapen, heerlijk
maar ook ongelofelijk. De meiden slapen nooit langer dan een uurtje of 8 à 9.
Gelukkig, ze doen het nog! Na eerst de dames eten te hebben gegeven gaan we
opzoek naar een onbijtje. Nu hebben we vrij snel de officiele 'late breakfast'
locatie gevonden. Het ontbijt is goed, maar niet erg uitgebreid, morgen maar
eens proberen wel op tijd te zijn voor het reguliere ontbijt. Na het ontbijt gaan we weer
naar ons heerlijke terras bij de zogenaamde 'secret pool'. Bij dit zwembad wordt
er geen muziek gedraaid en er zijn verschillende plekjes in de schduw. Dit blijkt de favoriete plek voor meer nederlanders en
belgen. De andere nationaliteiten lijken meer voorkeur te hebben voor felle zon
en harde muziek. Prima, meer rust voor ons. Deze avond proberen we het buffet
voor het eerst en het overtreft al onze verwachtingen, er is erg veel keus en
alles is heerlijk, we zijn erg benieuwd naar de keus morgen. We kunnen ons bijna
niet voorstellen dat er dan veel
andere dingen kunnen zijn. Deze avond staat de musical "Mama
Mia" op het programma, in het heuse amfi-theater dat in dit Resort aanwezig is. We
gaan een beetje op tijd, zo zijn we verzekerd van een plaatsje op de eerste rij,
niet om dat we bang zijn anders iets te missen, maar om makkelijker weg te
kunnen als de meisjes gaan huilen. Na twee liedjes begint Linde te huilen, eerst
maar eens proberen of ze op schoot wilt. Tot ons grote vermaak vindt ze het
geweldig, ze geniet overduidelijk van de vele bewegingen, het felle licht en de
harde muziek. Ook Tessel, die enkele liedjes later wakker wordt, geniet van de
show. Dit gaan we vaker doen deze vakantie dat staat vast. Na de show gaan we
nog even naar de live muziek luisteren en kijken in de Xanadu bar onder het
genot van weer een andere coctail (we proberen gewoon de hele kaart gedurende
deze vakantie) en er is weer een dag voorbij.
Dag 3 Zondag 23 september Weer worden
we later wakker dan gepland, maar we zijn gelukkig nog wel op tijd voor het
reguliere ontbijt. Al moeten we wel rekening houden met erstige vertragingen,
vanwege de grote belangstelling voor de meiden. Iedereen wil graag in de wagen
kijken en een praatje maken. Voor deze vakantie heb ik speciaal vier rompertjes
laten bedrukken met in het Turks: Mijn naam is Tessel, Mijn naam is Linde,
Schattige baby en Lieve baby. De reacties op deze rompertjes zijn ook erg
enthousiast. Ik had ook niet anders verwacht, want ze waren ook erg leuk
geworden. Na het ontbijt maken we een wandeling naar het strand, hier waren we
nog niet eerder aan toe gekomen. Het strand is mooi, maar moeilijk begaanbaar
met de kinderwagen als je van het pad af zou gaan. Omdat we zelf niet echt van
de felle zon houden en ook de meisjes goed willen beschermen zoeken we weer de
beschutting op van de schaduw bij de secret pool. Hier gaan wij even een wat
drinken en een boekje lezen en de meiden gaan heerlijk spelen en kletsen op het
speelkleed. Daarna is het al weer tijd om te gaan lunchen.
Alles ziet er weer overheerlijk uit, maar vooral de toetjes zijn weer
onweerstaanbaar. Vanmiddag is het tijd om de meisjes mee het zwembad in te nemen.
Dit is toch wel een hele onderneming, zwembroekjes, zwemband, omslagdoek voor na
het zwemmen en een zachte doek om ze af te drogen. En dat alles voor een paar
minuutjes in het koele water. Eerst mag Tessel, het is even wennen voor
haar. In het begin moet zen een klein beetje
huilen, maar daarna wordt het toch leuk. Rob maakt foto's. Na een paar minuten
gaan we uit het zwembad en kleden haar weer aan. Nu is Linde aan de beurt......de
wijde omtrek heeft medelijden.....zo hard huilt ze. Tot ze na een minuutje in de
gaten krijgt dat het eigenlijk best leuk is. Ook bij Linde kunnen er wat lachjes
af voor fotograaf papa. Na het zwembad ritueel van de meiden hebben we zelf nog even
gezwommen en daarna was het al weer flesjes tijd, tijd om om te kleden in ons
avond tenue (lange mouwen) en even de balans opmaken of we morgen weer naar het
buffet restaurant willen of dat we weereens voor een à la
carte willen gaan. Het
eten blijkt weer voortreffelijk. Morgen weer, we zijn veel te nieuwsgierig wat
ze dan weer voor ons verzinnen. Alles is verschillend, maar allemaal super
lekker. Helaas was het gezellige tafeltje dat we gisteren hadden al bezet
en restte er alleen maar ongezellige tafeltjes, tenzij...nee dat is overdreven...of
niet...het zijn er maar acht...ja we doen het: met de kinderwagen gaan we acht
treden naar boven hier bevindt zich een bijna leeg, maar wel heel sfeervol terras.
Vanavond is er geen musical en ook geen live muziek, we raken verwend, dan maar
een coctailtje onder het genot van niet live muziek.
Dag 4 maandag 24 september De
dagen vliegen dat hebben we inmiddels wel in de gaten. Het lijkt ons verstandig
om maar eens wat dingen te gaan plannen voordat we straks terug blikken op een
vakantie waarin we niet alles gedaan hebben wat we hadden willen en kunnen doen.
Ik twijfel of ik gebruik wil maken van het Spa wellness centrum dat het Resort
rijk is. Helaas is dit niet all inclusive. We melden ons aan voor de rondleiding
in de Spa en we worden meegenomen naar een andere, veel luxere, wereld. Ik denk
dat ik spijt krijg als ik hier geen gebruik van de faciliteiten zou maken. Ja ik
doe het ik ga kijken welke behandeling ik wil en ik ga hier zeker deze vakantie
nog terug. Nu gaan we het winkelcentrum van het hotel eens bekijken, het
zal bij kijken blijven, want als ik hier iets koop kan ik de komende twee jaar
niet meer op vakantie: dure merk tassen (de echte), dure jassen (meer dan een
maandsalaris) en zelfs een pareo kostte 135 Eur. Eigenlijk had ik wel een pareo
willen kopen voor aan het zwembad, maar wat mij betreft stond de komma nu toch
echt verkeerd. Van al het eten kun je natuurlijk kilo's aankomen, maar dat
willen we graag voorkomen, dus ga ik deze middag even fitnissen, Rob gaat met de
meisjes aan het zwembad
zitten. Na het sporten is het al weer tijd voor de
lunch, waarbij ik nu met al dat sporten vast wel een extra toetje kan nemen. Na
de lunch gaan we even flipperen in de game ruimte. Help we komen echt tijd
tekort. Hoe doen anderen dat? Strakjes nog even zwemmen, boekje lezen en het is
al weer tijd voor het avond programma wat vanavond weer bestaat uit het
buffet en een musical. Het buffet is echt niet te over treffen, we hebben besloten de
à la carte
restaurants te laten voor wat ze zijn. Vanavond is er weer een optreden, deze
keer heet hij en bestaat hij uit: "Highligts". Liedjes uit 8 verschillende
musicals worden vertoond met steeds wisselende en erg mooie costuums en decors.
Linde geniet van de laatste twee liedjes en Tessel slaapt nog als we op ons
terras arriveren. Hier hebben we wederom live muziek. Om Tessel toch nog even
mee te nemen in de sfeer ga ik een beetje dichterbij staan met haar. De zangeres
herkent haar nog van eerder vandaag, toen was zo ook al helemaal enthousiast
over onze "twin" en ze vraagt me, (ja heus ze stopt midden in haar liedje),
"where is the other one" en ik vertel een beetje opgelaten (er zitten tenslotte
een heleboel mensen op het terras en is sta nu met Tessel wel erg in de
belangstelling) dat haar zusje verder naar achteren bij papa ook op het terras
zit. Na een heleboel :"O, she is soo cute" "I am confused, she is soo cute" gaat
ze weer zingen. En wij gaan opgelaten, maar opgelucht weer zitten. Tijd voor een
volgende coctail en dan is er weer een dag voorbij.
Dag 5 Dinsdag 25 september Op
vakantie gaan in Turkije en dan helemaal geen Turkije zien dat voelt toch niet
helemaal goed. Tijd om een uitstapje buiten het Resort te maken. We gaan met de
taxi naar Belek. De
wandelwagen kan makkelijk achterin, ik denk omdat de taxi's
hier rekening houden met een golfend publiek want er zijn hier in de buurt nog
al wat banen. Belek valt een beetje tegen, een soort turks Valkenburg, we voelen
ons hier niet echt in ons element en we nemen snel de taxi weer terug. Tot onze
grote verrassing vallen we voor wat betreft de lunch nu midden in de
Barbeque
die gehouden wordt in het "birds paradise". Dit is een picknick-park midden in
een bosrijk stukje resort. Alles smaakt ons weer veel te lekker. Na het eten ga
ik een stukje wandelen met de meiden, zodat Rob
even kan lezen en we de andere
gasten niet te veel tot last zijn, want vanmiddag zijn ze een beetje huilerig.
Gelukkig slapen ze na een rondje resort, zodat ik ook nog een paar bladzijde kan
lezen. Buiten het wederom heerlijke buffet, ik weet het ik val in herhaling, is
het avond programma een beetje kaal, maar dat geeft niet dan kunnen we een keer
echt op tijd naar bed.
Dag 6 Woensdag 26 september
Vandaag is het mijn dag, nog meer dan alle andere dagen, want ik had al niet te
klagen. Maar vandaag ga ik me laten verwennen in de Spa. Ik heb gekozen voor een
rozen-scrub-behandeling en een hot-stone-massage. Van te voren ga ik even in de
sauna, het turkse stoombad en het verwarmde zwembad. In het verwarmde zwembad
ontdek ik allerlei "attracties" zo is er een bubbelbad, een massagestraal, een
jetstream, een stroomversnelling en een buitenbad. Helaas had ik voor dit
vermaak voorafgaand aan de behandelingen maar een uurtje ingepland, tenslotte
ben je met z'n vieren op vakantie en wil je niet te lang apart doorbrengen, maar
een half uurtje meer was toch wel leuk geweest. De behandelingen zijn erg goed
en ik kom helemaal naar rozen geurend weer bij Rob en de meiden aan in de secret
pool bar. Het weer is net als alle andere dagen perfect, bijna 30°, zonnig en
bijna
windstil. We maken weer een korte wandeling over het park. We proberen
rondom het andere zwembad te lopen, maar dat gaat echt niet met de kinderwagen
en we nemen een drankje in de irisch pub, daar waren we tenslotte nog niet
geweest en die heeft ook weer haar eigen kwaliteiten. Zo heb ik hier de
lekkerste coctail tot nu toe op en Rob heel toepasselijk een irisch koffie.
We kijken weer uit naar het buffet en we worden wederom niet teleurgesteld.
Vanavond is er weer een leuke musical, namelijk de "Lion King". Deze was echt
geweldig, alleen al om de kostuums. Na afloop konden alle kinderen nog met de
actuers op de foto, dus ook wij zijn het podium op gegaan en hebben enkele
foto's gemaakt.
Dag 7 Donderdag 27 september Morgen vertrekken we al weer uit dit mooie verblijf. Vandaag moeten we echt nog
een paar dingen niet vergeten te doen. Zo hebben we nog bijna geen foto's
gemaakt van het Resort, wat toch erg fotogeniek is. Ook wil ik even het park van
bovenaf bekijken, dit kan in de toren bij de glijbanen. Ook hebben we de meisjes
een paar dagen geleden beloofd dat ze nog een keertje mochten gaan zwemmen. Er
is
nog een mooi terras waar we zeker nog even op willen zitten en in de gameroom
hebben we nog geen zwevende schijven gespeeld. Ook wil ik graag nog foto' s
maken van het toetjes buffet en niet te vergeten even ontspannen. Druk , druk,
rustig dus. Na het inmiddels bekende, maar wel steeds vernieuwende diner en een
drankje aan het zwembad nemen we in gedachten afscheid van alles wat we -voor de
laaste keer- zien. Vanavond is er een schuimdisco vanaf 16 jaar, omdat ik erg
moe ben en er toch iemand bij de meiden moet blijven is de keuze snel gemaakt.
Rob gaat een kijkje nemen en ik ga de koffer inpakken en naar bed. De
schuimdisco blijkt een mooie afsluiting, Rob is erg blij dat hij een kijkje is
gaan nemen.
Dag 8 Vrijdag 28 september Aan
alle mooie dingen komt een einde, zo ook aan deze geweldige vakantie. Voor
sommige mensen is de vakantie pas afgelopen als ze thuis de voordeur open doen.
Maar bij ons was de vakantie duidelijk afgelopen bij de
gedachte aan de
terugreis. Deze keer hadden we in het vliegtuig minder geluk. Twee stoelen met
z'n vieren. We weten dat we geen recht hebben op meer, maar we vonden het toch
moeilijk te verkroppen dat er op de eerste rij twee mensen drie stoelen hadden
en heel veel beenruimte, terwijl wij ongeveer moesten jongleren met baby's,
omdat wij niet eens op een rij zaten en dus lastig elkaar een handje konden
helpen en dan met je benen in je nek, vier uur lang met een baby op schoot. (omdat
ons leven ons liever is dan wat extra beenruimte hebben we maar niet gevraagd of
we konden ruilen, de heren op de eerst rij zagen er gevaarlijk uit en gedroegen zich
erg associaal) Mijn enige troost, wat een hele schrale was, was dat niet
alleen wij last hadden van de baby's die toch wel een beetje huilerig werden
omdat ze geen slaap konden vatten bij ons op schoot. Maar ach wat is nu vier uur
op zo'n mooie vakantie...het was het dubbel en dwars waard. Wat ons betreft is
het Xanadu een herhaling waard,
Binnenkort zal de rest van de foto's te
zien zijn in het digitale foto-album.
Ik hoop dat je dit verhaal met plezier hebt
gelezen en ik zou het leuk vinden om je reactie terug te kunnen lezen in mijn
gastenboek.
Turkije
vrijdag 21 september
prioriteiten: Tessel heeft
honger en ook Linde willen we niet met een lege maag mee het vliegtuig in nemen.
In het vliegtuig blijkt dat we met z'n vijven op één rij zitten en dat mag niet
omdat er maar vier zuurstofmaskers per rij aanwezig zijn....wat vervelend...onze
medepassagier moet ergens anders plaatsnemen en wij hebben een extra stoel
waarop de meisjes kunnen zitten, liggen en hangen. Zij wel, wij zitten
opgefrommeld, ongeveer met onze benen in onze nek. Die extra stoel waarderen we
dan ook oprecht. Rond 5 uur in de morgen komen we aan (uurtje tijdsverschil) op
het vliegveld in Antalya waar weer overal lange rijen staan en omdat we naast de
bagage ook op een kinderwagen moeten wachten zijn we ongeveer als laatste. Tot
onze grote opluchting is de rij bij ons KRAS loket de kortste, of liever gezegd,
er was geen rij. We werden vriendelijk naar onze transferbus verwezen, die ook
nog eens een privé-bus bleek. Perfect, al had de chauffeur al bijna net zoveel
slaap als wij, dus onze opluchting was dubbel
groot toen we bij het hotel
aankwamen. Onze kamer was nog niet klaar natuurlijk niet het was ook wel erg
vroeg, maar we mochten zolang een andere kamer gebruiken. Dit klonk ons
aantrekkelijker in de oren dan slapen op een strandstoel. Rond 11 uur waren we
helemaal klaar om van onze vakantiebestemming te gaan genieten. Het Resort bleek
erg omvangrijk en na een korte zoektocht hadden we een plek gevonden om even
iets te eten. Na het eten zijn we van kamer verhuisd en hebben we een heerlijk
plekje bij het zwembad opgezocht. Drankje drinken, boekje lezen... zo hadden we
onze all-inclusive ook bedacht...maar hier is zoveel meer te doen. Tegen de
lunchtijd hebben we natuurlijk nog geen honger, het ontbijt was zo laat. Wel
gaan we even nieuwsgierig rondneuzen bij het buffet. Een paar zoete turkse versnaperingen
daarvoor hebben we nog wel een plekje. 's Middags even zwemmen, om de beurt, de
meisjes laten we lekker even spelen, die mogen later het water nog wel eens uit
gaan testen. Voor
deze avond een diner vast laten leggen in het Russische a la carte restaurant.
Het restaurant is erg rustig, iedereen lijkt het buffet te preferenen, morgen
maar eens testen. Een rustig restaurant heeft overigens ook wel iets met twee
babies (en dus huil gevaar). Na het eten hebben we nog een coctailtje gedronken in de
Xanadu
bar en daarna vroeg naar bed, de vorige nacht was tenslotte niet echt lang.
zwembad wordt
er geen muziek gedraaid en er zijn verschillende plekjes in de schduw. Dit blijkt de favoriete plek voor meer nederlanders en
belgen. De andere nationaliteiten lijken meer voorkeur te hebben voor felle zon
en harde muziek. Prima, meer rust voor ons. Deze avond proberen we het buffet
voor het eerst en het overtreft al onze verwachtingen, er is erg veel keus en
alles is heerlijk, we zijn erg benieuwd naar de keus morgen. We kunnen ons bijna
niet voorstellen dat er dan veel
andere dingen kunnen zijn. Deze avond staat de musical "Mama
Mia" op het programma, in het heuse amfi-theater dat in dit Resort aanwezig is. We
gaan een beetje op tijd, zo zijn we verzekerd van een plaatsje op de eerste rij,
niet om dat we bang zijn anders iets te missen, maar om makkelijker weg te
kunnen als de meisjes gaan huilen. Na twee liedjes begint Linde te huilen, eerst
maar eens proberen of ze op schoot wilt. Tot ons grote vermaak vindt ze het
geweldig, ze geniet overduidelijk van de vele bewegingen, het felle licht en de
harde muziek. Ook Tessel, die enkele liedjes later wakker wordt, geniet van de
show. Dit gaan we vaker doen deze vakantie dat staat vast. Na de show gaan we
nog even naar de live muziek luisteren en kijken in de Xanadu bar onder het
genot van weer een andere coctail (we proberen gewoon de hele kaart gedurende
deze vakantie) en er is weer een dag voorbij. 
laten bedrukken met in het Turks: Mijn naam is Tessel, Mijn naam is Linde,
Schattige baby en Lieve baby. De reacties op deze rompertjes zijn ook erg
enthousiast. Ik had ook niet anders verwacht, want ze waren ook erg leuk
geworden. Na het ontbijt maken we een wandeling naar het strand, hier waren we
nog niet eerder aan toe gekomen. Het strand is mooi, maar moeilijk begaanbaar
met de kinderwagen als je van het pad af zou gaan. Omdat we zelf niet echt van
de felle zon houden en ook de meisjes goed willen beschermen zoeken we weer de
beschutting op van de schaduw bij de secret pool. Hier gaan wij even een wat
drinken en een boekje lezen en de meiden gaan heerlijk spelen en kletsen op het
speelkleed. Daarna is het al weer tijd om te gaan lunchen.
Alles ziet er weer overheerlijk uit, maar vooral de toetjes zijn w
eer
onweerstaanbaar. Vanmiddag is het tijd om de meisjes mee het zwembad in te nemen.
Dit is toch wel een hele onderneming, zwembroekjes, zwemband, omslagdoek voor na
het zwemmen en een zachte doek om ze af te drogen. En dat alles voor een paar
minuutjes in het koele water. Eerst mag Tessel, het is even wennen voor
haar. In het begin moet zen een klein beetje
huilen, maar daarna wordt het toch leuk. Rob maakt foto's. Na een paar minuten
gaan we uit het zwembad en kleden haar weer aan. Nu is Linde aan de beurt......de
wijde omtrek heeft medelijden.....zo hard huilt ze. Tot ze na een minuutje in de
gaten krijgt dat het eigenlijk best leuk is. Ook bij Linde kunnen er wat lachjes
af voor fotograaf papa. Na het zwembad ritueel van de meiden hebben we zelf nog even
gezwommen en daarna was het al weer flesjes tijd, tijd om om te kleden in ons
avond tenue (lange mouwen) en even de balans opmaken of we morgen weer naar het
buffet restaurant willen of dat we weereens voor een à la
carte willen gaan. Het
eten blijkt weer voortreffelijk. Morgen weer, we zijn veel te nieuwsgierig wat
ze dan weer voor ons verzinnen. Alles is verschillend, maar allemaal super
lekker. Helaas was het gezellige tafeltje dat we gisteren hadden al bezet
en restte er alleen maar ongezellige tafeltjes, tenzij...nee dat is overdreven...of
niet...het zijn er maar acht...ja we doen het: met de kinderwagen gaan we acht
treden naar boven hier bevindt zich een bijna leeg, maar wel heel sfeervol terras.
Vanavond is er geen musical en ook geen live muziek, we raken verwend, dan maar
een coctailtje onder het genot van niet live muziek.
De
dagen vliegen dat hebben we inmiddels wel in de gaten. Het lijkt ons verstandig
om maar eens wat dingen te gaan plannen voordat we straks terug blikken op een
vakantie waarin we niet alles gedaan hebben wat we hadden willen en kunnen doen.
Ik twijfel of ik gebruik wil maken van het Spa wellness centrum dat het Resort
rijk is. Helaas is dit niet all inclusive. We melden ons aan voor de rondleiding
in de Spa en we worden meegenomen naar een andere, veel luxere, wereld. Ik denk
dat ik spijt krijg als ik hier geen gebruik van de faciliteiten zou maken. Ja ik
doe het ik ga kijken welke behandeling ik wil en ik ga hier zeker deze vakantie
nog terug. Nu gaan we het winkelcentrum van het hotel eens bekijken, het
zal bij kijken blijven, want als ik hier iets koop kan ik de komende twee jaar
niet meer op vakantie: dure merk tassen (de echte), dure jassen (meer dan een
maandsalaris) en zelfs een pareo kostte 135 Eur. Eigenlijk had ik wel een pareo
willen kopen voor aan het zwembad, maar wat mij betreft stond de komma nu toch
echt verkeerd. Van al het eten kun je natuurlijk kilo's aankomen, maar dat
willen we graag voorkomen, dus ga ik deze middag even fitnissen, Rob gaat met de
meisjes aan het zwembad
zitten. Na het sporten is het al weer tijd voor de
lunch, waarbij ik nu met al dat sporten vast wel een extra toetje kan nemen. Na
de lunch gaan we even flipperen in de game ruimte. Help we komen echt tijd
tekort. Hoe doen anderen dat? Strakjes nog even zwemmen, boekje lezen en het is
al weer tijd voor het avond programma wat vanavond weer bestaat uit het
buffet en een musical. Het buffet is echt niet te over treffen, we hebben besloten de
à la carte
restaurants te laten voor wat ze zijn. Vanavond is er weer een optreden, deze
keer heet hij en bestaat hij uit: "Highligts". Liedjes uit 8 verschillende
musicals worden vertoond met steeds wisselende en erg mooie costuums en decors.
Linde geniet van de laatste twee liedjes en Tessel slaapt nog als we op ons
terras arriveren. Hier hebben we wederom live muziek. Om Tessel toch nog even
mee te nemen in de sfeer ga ik een beetje dichterbij staan met haar. De zangeres
herkent haar nog van eerder vandaag, toen was zo ook al helemaal enthousiast
over onze "twin" en ze vraagt me, (ja heus ze stopt midden in haar liedje),
"where is the other one" en ik vertel een beetje opgelaten (er zitten tenslotte
een heleboel mensen op het terras en is sta nu met Tessel wel erg in de
belangstelling) dat haar zusje verder naar achteren bij papa ook op het terras
zit. Na een heleboel :"O, she is soo cute" "I am confused, she is soo cute" gaat
ze weer zingen. En wij gaan opgelaten, maar opgelucht weer zitten. Tijd voor een
volgende coctail en dan is er weer een dag voorbij.
Op
vakantie gaan in Turkije en dan helemaal geen Turkije zien dat voelt toch niet
helemaal goed. Tijd om een uitstapje buiten het Resort te maken. We gaan met de
taxi naar Belek. De
wandelwagen kan makkelijk achterin, ik denk omdat de taxi's
hier rekening houden met een golfend publiek want er zijn hier in de buurt nog
al wat banen. Belek valt een beetje tegen, een soort turks Valkenburg, we voelen
ons hier niet echt in ons element en we nemen snel de taxi weer terug. Tot onze
grote verrassing vallen we voor wat betreft de lunch nu midden in de
Barbeque
die gehouden wordt in het "birds paradise". Dit is een picknick-park midden in
een bosrijk stukje resort. Alles smaakt ons weer veel te lekker. Na het eten ga
ik een stukje wandelen met de meiden, zodat Rob
even kan lezen en we de andere
gasten niet te veel tot last zijn, want vanmiddag zijn ze een beetje huilerig.
Gelukkig slapen ze na een rondje resort, zodat ik ook nog een paar bladzijde kan
lezen. Buiten het wederom heerlijke buffet, ik weet het ik val in herhaling, is
het avond programma een beetje kaal, maar dat geeft niet dan kunnen we een keer
echt op tijd naar bed.
Morgen vertrekken we al weer uit dit mooie verblijf. Vandaag moeten we echt nog
een paar dingen niet vergeten te doen. Zo hebben we nog bijna geen foto's
gemaakt van het Resort, wat toch erg fotogeniek is. Ook wil ik even 
gedachte aan de
terugreis. Deze keer hadden we in het vliegtuig minder geluk. Twee stoelen met
z'n vieren. We weten dat we geen recht hebben op meer, maar we vonden het toch
moeilijk te verkroppen dat er op de eerste rij twee mensen drie stoelen hadden
en heel veel beenruimte, terwijl wij ongeveer moesten jongleren met baby's,
omdat wij niet eens op een rij zaten en dus lastig elkaar een handje konden
helpen en dan met je benen in je nek, vier uur lang met een baby op schoot. (omdat
ons leven ons liever is dan wat extra beenruimte hebben we maar niet gevraagd of
we konden ruilen, de heren op de eerst rij zagen er gevaarlijk uit en gedroegen zich
erg associaal) Mijn enige
troost, wat een hele schrale was, was dat niet
alleen wij last hadden van de baby's die toch wel een beetje huilerig werden
omdat ze geen slaap konden vatten bij ons op schoot. Maar ach wat is nu vier uur
op zo'n mooie vakantie...het was het dubbel en dwars waard. Wat ons betreft is
het Xanadu een herhaling waard,