Homepage van kinder wens tot... gastenboek e-mail
BABY NEWS
Lees hier verder
10 april
Na bijna 31
weken zijn Tessel en Linde geboren. Moeder en dochters maken het goed.
|
|
|
Ze
zien daar twee kleine wondertjes,
3-10 april
De laatste
weken van mijn zwangerschap zijn een beetje vreemd verlopen. Ik in het
ziekenhuis wachtend en hopend dat de kleintjes nog heel lang bleven zitten.
Uiteindelijk zijn de meiden geboren bij een zwangerschapsduur van 30 weken en
6 dagen. Om over de ontwikkeling van de kleintjes te lezen kun je op de
ooievaar hierboven klikken. Om dit hoofdstuk compleet te maken heb ik voor de
liefhebber nog twee dikke-buiken foto's. De een-na-laatste is van 30 maart en
de laatste (rode trui) is van 7 april.
3
april
We zijn al weer bijna bij week 30. Dat klinkt al weer veel beter
dan 29. Natuurlijk blijft het spannend...maar inmiddels zijn we al weer bijna
een week verder dan toen ik opgenomen werd. De dagen hier in het ziekenhuis
gaan redelijk snel voorbij. 's Morgens eerst ontbijt en daarna een CTG. De
kleintjes zijn de ene dag wat gewilliger dan de andere. Gisteren ging het CTG
in een keer goed en dan duurt het "maar" een half uur. De dag ervoor zijn we
bijna twee uur bezig geweest. Dan komt er nog een arts langs om te informeren
hoe het allemaal gaat en meestal krijg ik ook nog een paar telefoontjes en de
ochtend is al weer voorbij. Na de luch lekker een boekje lezen, telefoneren,
beetje rusten en soms na 15:00 uur visite. Om 17:00 Diner, gelukkig is de
keuken goed, maar de keuze is soms wat beperkt. Als ik 's middags geen visite
heb gehad dan staat er 's avonds zeker iemand op de planning. Dan nog wat tv
kijken en de dag is alweer voorbij. En we hopen dat er zo nog heel veel dagen
volgen, maar zijn blij met iedere dag die we gehad hebben.
30 maart
Bij de controle
van afgelopen donderdag maakte mijn gynaecoloog zich toch een beetje zorgen.
Natuurlijk wil niemand in dit stadium enig risico nemen en vandaar dat hij
besloot mij op te nemen. Ja en als je dan toch opgenomen wordt, dan maar
gelijk in het juiste ziekenhuis: Utrecht. Mochten de kleintjes zich binnen nu
en drie weken aandienen dat zijn “soon to be mama” en de kleintjes in ieder
geval op de juiste plek. Blijven ze nog langer zitten dan mag ik weer naar
Tilburg. Hier in het ziekenhuis houden ze alles heel erg goed in de gaten:
iedere dag een hartfilmpje en vandaag zelfs een hele uitgebreide echo. De
kleintjes doen het nog steeds erg goed en wegen nu naar schatting ongeveer
drie pond.
25 maart
Afgelopen week
heb ik preventief longrijpers toegediend gekregen. Dit betekende een korte
ziekenhuisopname.. In het ziekenhuis hebben ze me nog flink laten schrikken,
ze kwamen mij namelijk vertellen
dat de
mogelijkheid bestond dat ik niet meer naar huis zou mogen. Gelukkig bleek dit
storm in een glas water en mocht ik na de twee geplande nachtjes weer gewoon
naar huis. Wel heb ik het advies gekregen om nog rustiger aan te doen. De
reden van deze extra rust is simpelweg het belang van het halen van de 32
weken. Het bandje zit nog steeds goed, maar door de duur van de zwangerschap
wordt de druk hierop natuurlijk wel steeds groter. Gelukkig hoef ik niet plat
op bed, maar ik heb wel een soort van huis-arrest. Het voordeel van de
spookbeelden van het nog minimaal drie weken in het ziekenhuis liggen is dat
ik nu het thuis zijn, met mijn eigen tv en toegang tot internet, nog meer
waardeer.
22 maart
En weer zijn we
een weekje verder, 28 weken...Volgende mijlpaal is 32 weken, die hopen we ook
echt te halen. We raken al bijna verwend, maar iedere keer stel je je grenzen
bij.
Gisteren de tweede (van twee) bijeenkomst gehad over "zwanger van een
meerling". Deze keer een hoop informatie-brochures gekregen. Er zat ook een
lijst met tips bij waarop dingen staan die je van de kraamvisite kunt vragen.
Het leek bijna een "10 geboden lijst van op kraamvistite bij een tweeling".
Natuurlijk kun je die straks bij de voordeur hangen, maar de laatste tip die
we kregen was: luister naar jezelf en naar wat bij jullie past en leg de rest
van de tips naast je neer. Dus geen 10 geboden bij onze voordeur.
15 maart
In
de afgelopen week ben ik een paar keer op pad geweest om de laatste
babyspulletjes te kopen. Kleertjes bleek nog het moeilijkste, er is zoveel
leuks, maar omdat we niet weten welk geslacht de kleintjes hebben valt er een
heleboel leuks weg. Op de foto zie je zo'n beetje alle aankopen: dekentjes,
reisdekentjes, lakentjes, aankleedkussenhoezen, pakjes in de kleinste maatjes,
rompertjes in de kleinste maatjes, en nog wat meer van dat soort spullen.
Rechts een foto van twee wel hele leuke pakjes. Er waren nog veel meer leuke
dingetjes uit die serie, veel stoerder (voor jongens) en veel schattiger (voor
meisjes), als ze er straks zijn ga ik daar zeker nog iets van halen. Gisteren
ben ik naar de eerste (van twee) bijeenkomst geweest over zwanger van een
meerling. Het was heel leuk om ook andere a.s. ouders van een tweeling te
ontmoeten. De kleintjes zijn nu ongeveer ongeveer 34cm en 800 gram. Volgende
week krijgen we weer een uitgebreide echo, om te kijken of de kleintjes
allebei even goed groeien.
7 maart
Ook
stapje 6 is inmiddels gehaald. We kunnen het soms bijna niet geloven, maar het
begint er toch op te lijken dat we over een paar maanden twee kleine
wondertjes mogen gaan verwelkomen. Twee weken geleden had de gynaecoloog ons
al toevertrouwd dat er vanaf toen al voor de kleintjes gevochten zou gaan
worden. De afgelopen twee weken is de levenskans van onze kleintjes iedere dag
met meer dan 1% toegenomen. Natuurlijk moeten ze nog heel wat weekjes blijven
zitten! De volgende stap, stapje 7 is weer een hele belangrijke. Niet alleen
in de praktische zin, bevallen in Tilburg is natuurlijk handiger dan in
Utrecht. Ook het feit dat de kleintjes dan hier geboren mogen worden zegt ook
weer heel veel over hoeveel sterker dat ze dan zijn. Op dus naar half april.
23 april komen ze de babyspullen bezorgen...dan wordt het allemaal nog veel
echter. En zoals beloofd: weer een "dikke buik" foto.
1 maart
Vandaag hebben we de voor ons grote stap gezet: de babykamer is besteld. Net
als de wagen, de maxi cosi's, reisbedjes, box, aankleedkussen en nog
veel meer. Ondanks een hele goede voorbereiding kostte dit nog heel veel tijd.
Maar dit kwam vooral door het gebrek aan snelheid van de verkoopsters.
Hopelijk is de kwaliteit van alles wat we gekocht hebben veel beter dan de
verkoopkwaliteiten die ze in de winkel lieten zien....van onze shoppinglijst
is er namelijk ook nog best veel niet gekocht. Dit is natuurlijk niet erg, kan
ik gewoon nog een keer gaan winkelen.
22 februari
24 weken...nog twee weken en dan hebben we stapje 6
bereikt. Het is wel nog wel erg spannend. Kleintjes zijn nu ongeveer ongeveer 32 cm en 560 gram. Deze week ben ik ook bij de dieetiste geweest, mijn suikerspiegel was erg onrustig, dit willen we graag weer onder controle krijgen.
Eigenlijk volg ik nu gewoon een "low carb" dieet, moet het nog wel even
doorkrijgen, maar ik merk al dat het wel effect heeft. De gynaecoloog was ook
deze week weer tevreden! Vandaag ben ik even gaan kijken naar geboortekaartjes,
maar er is weinig (leuke) keus voor tweelingen.....misschien toch maar mijn
eigen creativiteit inzetten.
15 februari
Aan mijn buik
te zien groeien de kleintjes goed. Alles verloopt rustig. Om alles ook rustig
te houden moet ik mezelf goed in acht nemen. Op tijd rusten, niet te veel
snoepen en regelmatig eten. Kunnen we alvast een beetje wennen aan Rust en
Regelmaat.
8 februari
Al een heel eind over de helft. Mijn buik wordt iedere dag een beetje dikker
en de kleintjes laten zich steeds beter voelen. De gynaecoloog was ook deze
week weer tevreden. De kleintjes zijn nu ongeveer
28 cm en 450 gram.
3 februari
We vonden het
tijd worden voor een "dikke buik foto". Zie hier het resultaat. Vanaf nu staat
zo'n fotomoment iedere 4 weken gepland.
31 januari
Vandaag weer controle gehad. Volgende week weer gewoon op donderdag, dan is
mijn eigen gynaecoloog er weer. Het blijft nog wel even spannend, maar voor
alsnog gaat nog steeds alles goed. We tellen af naar 7 maart...
24 januari
Deze week en volgende week heb ik mijn controle op
woensdag. Vandaag ben ik weer bij de echo-afdeling geweest om
de controles die maandag niet lukte alsnog te laten doen. Even leek het erop
dat kleintje weer niet goed wilde poseren, maar na een beetje geduld is het
uiteindelijk toch gelukt om de overige controles uit te voeren. Even later bij
de gynaecoloog kreeg ik weer een echo, hij vond het ook wel een beetje dubbel
maar wilde toch ook zelf nog even een blik op de kleintjes werpen. Vandaag
hebben we stapje 5 af kunnen vinken.
22 januari
De twintig-weken echo. Bijna een vol uur hebben we onze
kleintjes kunnen bewonderen op het echo scherm. Alles wat in beeld kwam zag er
goed uit. Woensdag moet ik nog wel even terug, want één eigenwijsje wilde niet
met zijn/haar gezichtje voor de camera verschijnen. We hadden graag de beelden
mee naar huis genomen, maar helaas was dat niet mogelijk. Wat ons betreft is
dit moment zeker een mijlpaal. Zover als we nu zijn, zijn we nog niet geweest.
Natuurlijk blijft het spannend, maar voorzichtig heel voorzichtig groeit ons
vertrouwen iedere dag een klein beetje.
18 januari
Op deze stormachtige dag is het een heel avontuur om door
de ochtendspits naar het ziekenhuis te gaan. Wederom een bliksem bezoekje, wat
betekent dat alles goed is. Vandaag ben ik 19 weken en 1 dag zwanger, bij Stef
en Isa ging het met 19 weken en 3 dagen mis. Het zal een opluchting zijn als
we ook die mijlpaal gepasseerd zijn. Met 19 weken zijn de kleintjes ongeveer
22 cm en 250 gram.
11 januari
De wekelijkse controles beginnen, gelukkig, een beetje
saai te worden. Het zijn echt bliksembezoekjes, maar dat is wel het teken dat
alles goed gaat. De dagen rondom de zwangerschapsduur waar het de vorige keer
mis ging ben ik wel een beetje onrustig geweest. Gelukkig zijn we die
inmiddels voorbij.
We beginnen al voorzichtig wat baby-spulletjes uit te
zoeken. Met bestellen wachten we nog even, alles op z'n tijd. De kleintjes
groeien op moment vooral in gewicht en zijn ongeveer 20 cm en 200 gram.
4 januari
Na een rustige week is het toch weer een geruststelling
dat ook vandaag bij de controle alles weer goed is. De komende week is het
toch nog een beetje spannender dan anders, omdat het bij de zwangerschap van
Max na 17 weken en 5 dagen mis ging. Vandaag ben ik 17 weken en 1 dag zwanger.
We kijken erg uit naar de 20 weken echo die we op 22 januari gaan krijgen. Nu
zijn de kleintjes volgens de groeikalender ongeveer 18 cm.
28 december
Vandaag hebben we de hartjes gehoord, dit op speciaal
verzoek van onszelf. Dit was voor het eerst, dit komt doordat we natuurlijk
altijd de hartjes zien en dat is nog veel luxer dan horen. Toch was het wel
heel leuk. Ook hebben we de kleintjes weer even gezien via de echo. Ze groeien
goed en zijn nu ongeveer 15 cm.
23 december
Bij de vorige controle was gelukkig alles nog steeds goed.
Wel heb ik behoorlijk last van verschillende zwangerschapskwaaltjes, maar die
nemen we graag voor lief. Voorlopig lijkt het erop dat ik wekelijks een
controle krijg. Dit vind ik wel een veilig idee.
20 december
Morgen gaan ik weer op controle, deze keer gelukkig
minder gespannen dan de andere keren. Dit komt omdat het pas een week geleden
is dat ik mijn laatste controle had, maar ook doordat er geen gekke dingen
zijn gebeurd. Op dit moment alleen maar goed nieuws: ik voel de kleintjes al
af en toe. Verder ben ik "echt" zwanger, mijn gewone broeken passen niet meer
en positiekleding is dus uit de kast gehaald.
23 november tot en met 14 december
Vandaag zijn we weer bij de gynaecoloog geweest. Gelukkig was nog steeds alles goed. Inmiddels
zijn we begonnen met aanvullende hormonen die moeten helpen bij het tegengaan van een vroeggeboorte.
De afgelopen weken zijn wel erg spannend geweest. Dat het geen zorgeloze zwangerschap zou gaan worden dat wisten we van te voren, maar op iets minder spanning dan nu het geval is hadden we toch eigenlijk wel gehoopt. Tussen deze en de vorige controle ben ik nog twee
keer naar het ziekenhuis geweest in verband met bloedverlies. Na de eerste bloeding was ik behoorlijk van slag. Ook de echo had mij niet helemaal gerustgesteld, één van de twee kleintjes sliep namelijk en ik zie natuurlijk liever een hoop gespartel. Bij de tweede
bloeding, en dus de volgende echo, deden ze allebei lekker druk. Natuurlijk hopen we dat er geen nieuwe bloedingen komen, maar volgens de gynaecoloog moeten we er wel rekening mee houden dat dit tot 20 weken kan blijven duren. Wel moet ik het nu rustiger aan gaan doen
en ben ik inmiddels niet meer aan het werk. De echo's die we steeds te zien krijgen zijn niet heel duidelijk, maar wil ik jullie toch ook niet onthouden. De kleintjes zijn nu ongeveer 8,5 cm en wegen elk 60 gram.
23 november
Inmiddels weet bijna iedereen dat Rob en ik weer in blijde verwachting zijn.
Naarmate de datum van de controle dichterbij komt (en daarmee dus de controle daaraan voorafgaand verder weg is) wordt ik nerveuzer, tot slapeloze nachten aan toe: is alles nog wel
goed met de kleintjes. Vandaag heb ik weer een controle en een echo gehad en alles gaat goed.
Die spanning zal nog wel een tijdje blijven, maar langzaam aan willen we toch ook een beetje gaan proberen te genieten. De kleintjes zijn inmiddels 5,5 cm en 10 gram.
13 november
11 november
De ingreep is goed verlopen. Na een nachtje in het ziekenhuis mag ik, of eigenlijk, mogen wij, weer naar huis. Er is gisteren nog een controle echo gemaakt en
de kleintjes zitten nog veilig op hun plek. Natuurlijk blijft het spannend, maar gisteren is er een belangrijke stap in de goeie richting gezet.
10 november
27 oktober t/m 9 november
Voor de derde keer vertellen dat we weer zwanger zijn.... Af en toe is dit best moeilijk. Natuurlijk zijn we blij, dubbel blij zelfs, maar ook dubbel bang. Langzaam verspreid het nieuws
zich: op het werk als een lopend vuurtje in onze privé-omgeving wat rustiger. Voorlopig kijk is met de nodige angst naar de nog te ondergane ingreep: voor mezelf ben ik niet bang, maar wel voor de twee kleintjes in me. Er staat veel op het spel.
27 oktober
Vandaag krijgen we onze eerste officiele echo, we vinden het erg spannend. De fertiliteitsverpleegkundige is akelig stil. Op mijn vraag of er geen hartje te zien is
knikt ze geruststellend......, maar waarom is ze dan zo stil? Na, het leek wel 10 minuten kwam het antwoord op deze vraag: Het is weer een tweeling!
3 oktober
Ik kon niet wachten met testen, eigenlijk is het nog een paar dagen te vroeg. Op de test verschijnt het
tweede streepje. Heel licht, maar geen twijfel mogelijk: ik ben weer zwanger. Natuurlijk zal deze zwangerschap voor ons niet onbezorgd worden gezien alles wat er aan vooraf ging. Daarom hebben we de zwangerschap opgedeeld in kleine stapjes, waarbij de positieve
zwangerschapstest de eerste stap is.