|
Twee paar oogjes kijken ons
aan. We weten het zeker...wonderen bestaan.

Als
je het leuk vind om af en toe een kijkje te nemen in de
digitale-fotoalbums van Tessel en Linde dan kun je je hier
aanmelden.
Het enige wat je hoeft te doen is op de onderstaande link te klikken
en je naam en e-mailadres in te vullen:
Ja ik wil graag toegang tot de digitale Babyfoto's Je krijgt
dan voortaan bij ieder nieuw geopend album een uitnodiging gemaild.
|
14 december
Het is koud buiten, echt winter! Dit vinden we wel gezellig en knus,
maar de verkoudheid blijft een beetje hangen bij onze meisjes. Gelukkig
blijven ze erg vrolijk. Zelf een licht griepje kreeg hun
vrolijke humeur er niet onder. Alleen als ze echt heel moe zijn lachen
ze wat minder.
Deze week hebben we een aantal ouders van de meerlingavonden ,die we
in maart gehad hebben, weer ontmoet bij een vervolgbijeenkomst. Iedereen
had foto's meegenomen van het kleine spul. Maar eigenlijk had iedereen
zoiets van: we willen graag een keer met z'n allen + kids bij elkaar
komen. Dus dat gaan we plannen. Het zal wel ergens in de zomer worden.
Wat zullen we dan een hoop bekijks hebben op het terras!



5 december
Even hadden wij nog het idee dat de goede Sint dit jaar ons huisje
voorbij zou gaan. Wij dachten dat Sinterklaas Tessel en Linde nog een beetje te
klein
zou vinden. Maar daarin hadden wij ons toch behoorlijk vergist, bij
allebei de opa's en oma's kregen de meiden cadeautjes. Ook
bij mij op
het werk had Sinterklaas een cadeautje gebracht. Dit was dan ook gelijk
de eerste "live" kennismaking met Sinterklaas en zijn Pieten. Tessel
vond zwarte Piet wel een beetje eng, maar de pepernoten die ze kreeg
vond ze reuze interessant (helaas voor haar vonden wij haar nog iets te
klein om die op te mogen eten). Tessel wordt met de dag bewegelijker en
daarmee ik ook. Ze vind het namelijk enorm leuk om op haar buik te
rollen, alleen dan wordt ze boos omdat ze meestal niet weet hoe ze terug
moet. Tessel en Linde vinden ook elkaar erg interessant. Elkaars handjes
bestuderen, elkaar op het hoofdje aaien (of in het gezicht, het is maar
net waar het handje landt). Ook is speelgoed delen een nieuwe ervaring,
als ze het zelfde speeltje vast hebben is het soms een heel spel wie er
wint. Degene die met lege handen eindigt lijkt zich daar niet druk over
te maken en pakt gewoon een ander speeltje. Vandaag zijn de labels
die ik laatst besteld heb binnengekomen, ik kan dus gaan labelen!
26 november
Net 1 dagje na Linde, draaide ook Tessel zich op haar
buik. Verder zijn onze dames ook kampioen sokken uittrappelen...maar
daar hebben ze gelukkig maillots voor uitgevonden. Ik denk dat ik teveel
delen van de "shopaholic" boeken van Sophie Kinsella heb gelezen. Vandaag
heb ik namelijk bijna het volledige assortiment labels besteld van
www.goedgemerkt.nl , labels voor
op de flesjes van de meisjes, instrijklabels, naamstickers en
schoenstickers allemaal reuze handig. Ik bedoel maar, als je er 1 paar
schoentjes mee kunt redden heb je er de kosten eigenlijk al uit, of
eigenlijk 2 paar, maar het zou natuurlijk een heel duur paar kunnen zijn
(degene die Shopaholic hebben gelezen krijgen nu een vlaag van
herkenning). 12 december hebben we een reunie van de meerlingavonden die
we in maart hebben gehad. Verschillende ouders (met kinderen) ben ik na
de cursus nog wel een keertje tegen gekomen, in het ziekenhuis, of
gewoon toevallig in de stad, maar niet iedereen. Ik ben erg benieuwd
naar de namen, de geboortedata, en hoe anderen het ervaren om ouders van
een tweeling te mogen zijn.
22 november
Kleine boefjes zijn het, nu al! Net als ik even niet kijk, dan doen ze hun nieuwste kunsten. Vandaag was het Linde die me aan het twijfelen bracht. Ik had haar toch op haar rug in de box gelegd? Even twijfel ik, maar ik weet het echt zeker. Ze
ligt heel trots te lachen, ze heeft zich op haar buik gedraaid! Dat ze al hele dames
aan het worden zijn, kun je zien in het digitale album, hier heb ik weer enkele recente foto's toegevoegd.
Ook Linde (die bij mij op schoot zit) wil graag een verhaaltje typen:
fxzs dth mb my bh azxc xeb zxc`WXCFZRZRWEZXDRD``
Toen we in de auto zaten
bedachten we ons ineens dat
Tessel en Linde al in drie
verschillende landen zijn geweest. Hun eerste tripje naar het buitenland
was Duitsland, daarna Turkije en nu zijn ze het afgelopen weekend ook in
België geweest. Ze zijn al goed op weg om echte wereldreizigsters te
worden.
21 november
Gisteren zijn Tessel en Linde weer naar het consultatiebureau geweest en
daar zeggen ze ook dat onze meiden het erg goed doen. Ze zijn liggen met
hun lengte en gewicht maar net ietsje onder de middellijn. Ze zijn
inmiddels al weer twee keer naar het kinderdagverblijf geweest en ook
daar doen onze meiden het erg goed, maar als ze thuis komen zijn ze wel
totaal uitgeput. Er is daar ook zoveel speelgoed en ook andere
kindjes zijn natuurlijk reuze interessant. Tessel en Linde bewegen zich volop door de box heen
en ik kan ze daarom niet meer langer dan een paar minuutjes samen in de
box laten zonder er bij te blijven. Zolang ze nog niet kruipen is een
extra boxkleed op de grond een ideale oplossing. Tessel heeft inmiddels ook laten
zien dat ze zich om kan laten rollen van haar buik op haar rug. Nu ze
dat truckje eenmaal doorheeft ligt ze niet meer langer dat een paar
tellen op haar buik, ze heeft het namelijk altijd al vervelend gevonden
op haar buik, dus denkt die kleine dame: rollen maar......
8 november
Gisteren
zijn de meiden gaan oefenen op het kinderdagverblijf. En dat is redelijk
goed gegaan, alleen het eten ging minder goed, maar omdat ze maar een
half dagje gingen maakte dat niet zoveel uit. Morgen gaan ze een hele
dag. Dit is natuurlijk best wel spannend..... Bijna een maand geleden
zijn we begonnen met de eerste vaste hapjes, na heel veel geduld (wat
niet altijd makkelijk was) eten beide dames hun groente en fruit
inmiddels net of ze nooit anders gedaan hebben. En ook liga vliegt erin,
niks verkruimelen of dompelen in melk, gewoon zelf sabbelen en bijten.
Dat laatste geldt op dit moment alleen nog maar voor Tessel, die hoor je
dan echt met haar tandjes door de koek heen gaan en daar kijkt ze heel
erg trost bij.
26
oktober Deze week zijn we kennis gaan maken op het
kinderdagverblijf. 9 november zullen Tessel en Linde voor het eerst echt gaan,
maar eerst mogen ze in die week nog een half dagje komen oefenen. De
groep bestaat uit maximaal 12 kindjes tussen 0 en 4. Toen we er waren
vielen we midden in het fruithapje (figuurlijk dan), dat zag er erg
gezellig uit. De wat grotere kindjes zaten op een verhoging en de
kleinste in een kinderstoel, heerlijk al dat kleine grut. Op mijn eerste
werkdag is het kinderdagverblijf gesloten vanwege de jaarlijkse studiedag,
eigenlijk komt dit wel goed uit, Rob blijft dan thuis en zo hebben we
niet te veel veranderingen op een dag. Het zal tenslotte best even
wennen zijn na zo'n lange tijd weer werken. Bijna iedere avond rond
etenstijd willen de meiden aandacht en zodoende eten we voortaan met z'n
vieren. Heel gezellig!! Zo gezellig dat je ze er bijna voor zou wakker
maken. Gisteren was er een stoeltje leeg omdat Linde sliep en dat lege
stoeltje was echt kaal. Tessel die tot nu toe alles wat rustiger
deed dan Linde is haar "schade" goed aan het inhalen, zo heeft ze al
twee tandjes, ook wordt ze iedere dag een beetje sterker en is haar
verkoudheid na een maand of twee ineens verdwenen.
17 oktober Ooit, een maand of 6 à 7 geleden heb ik mezelf voorgenomen om iedere maand (tenminste zolang het de moeite waard is) de gemaakte foto's uit te zoeken en te bestellen. Tot nu toe is me dat redelijk gelukt. Pas deze maand ontstond er een probleem,
omdat er in september ongeveer 1000 foto's zijn gemaakt. Nee het is geen typefout (echt duizend)! We waren natuurlijk wel een weekend weg geweest (en dan zijn wij niet de
enige met een fotocamera) en ook de vakantie in Turkije moest natuurlijk goed worden vastgelegd. Na veel wikken en wegen heb ik eindelijk een acceptable collectie geselecteerd en besteld. Van deze selectie heb ik weer een aantal leuke foto's geselecteerd en in
het digitale album van de meiden toegevoegd, nieuwsgierig? Neem dan snel een kijkje.
10 oktober
Vandaag
is het precies een half jaar geleden zijn Tessel en Linde geboren. Een
half jaar betekent, naast dat het gewoon een leuke mijlpaal is, ook
verandering in voeding. De eeste vaste hapjes proberen we bij de meiden
naar binnen te werken. Vooralsnog willen ze er allebei niks van weten.
Helaas voor mij heeft Linde de slechte gewoonte van een nachtelijke
maaltijd weer opgepakt. De tip van laten huilen kan ik niet over mijn
hart verkrijgen, ze heeft echt honger dan. En uiteindelijk groeit ze er
vast wel overheen. Vanavond gaan we eens een pap-fles proberen, schijnt
ook goed te helpen voor de nachtrust, ben erg benieuwd. Eerst was ik
het echt niet van plan, vond ze veel te duur, maar iedereen vertelde mij
dat ik er spijt van zou krijgen als ik het anders zou doen. Dus de
Stokke Trip Trap is "in the house". Linde vind het geweldig, Tessel zit
nog een beetje wankel (maar dat is dan juist weer extra leuk op de foto).
1 oktober
Vorige week hebben we een heerlijke vakantie gehad. En we zijn zelfs weg
geweest. Onze bestemming was Turkije. Hier hebben we heerlijk genoten in
een prachtig all inclusive resort. Het hele vakantie verslag is in de
maak en zal zo snel mogelijk op de site verschijnen. Vandaag ben ik weer
met de meiden naar het consultatiebureau geweest. Ondanks dat de meiden
het heel goed doen, waren er van mijn kant toch een paar kleine puntjes
van zorg. Zo is Tessel al vier weken verkouden en dat vind ik wel lang.
Gelukkig is dit redelijk normaal bij zulke kleintjes, zo vertelde de
consultatie-arts en ook de andere zorgpuntjes bleken niet meer dan
aandachtspunten. Gelukkig maar. De dames wegen nu allebei ongeveer 6,5
kg. Een heel gewicht om meerdere keren per dag de trap op en af te
dragen...sportschool blijft voorlopig overbodig.
18
september Na bijna een jaar niet buiten de deur te hebben gewerkt begint het bij
mij echt te kriebelen. Dus ik ga weer aan de slag, twee maandjes eerder
dan in eerste instantie gepland. Wel ga ik "rustig" beginnen met 1 dagje in de
week vanaf 2 november. Ben erg benieuwd hoe dat gaat bevallen, een hele
dag zonder de meiden, ze onder de hoede latend van een kinderdagverblijf.
Ik heb er alle vertrouwen in dat het ons goed gaat lukken. Al zal ik
ze ook heel erg missen. Maar voor ik te melodramatisch word: ik heb nog
ruim een maand vakantie!! (dat is dan weer het voordeel, als het werk in
zicht komt ga je ook je vrijetijd weer meer waarderen).
Voor
alle digibeten onder ons een voorbeeldje van de ongekende technische
mogelijkheden van tegenwoordig: ik heb zojuist vanuit mijn luie stoel,
terwijl ik aan het laptoppen was, met mijn draadloze telefoon naar de
zolder gebeld (waar Rob aan het computeren was) via een internelijn
omdat ik via de babyfoon hoorde dat een van de dames haar speentje kwijt
was en ik even niet op wilde staan. Handig hè?!
3 september
Wat
vliegt de tijd, ik zie dat het al bijna drie weken geleden is dat ik de
site heb bijgewerkt. En er gebeurt zoveel in de ontwikkeling van de
meiden. Zelf zie ik de kleintjes natuurlijk iedere dag en gaan sommige
ontwikkelingen gewoon ongemerkt, maar andere ontwikkelingen schrijf ik
op in hun boek en soms wil ik zelfs de vlag uithangen. Overdreven?
Volgens mij niet! De meiden hebben namelijk ontdekt dat ze 's nachts
geen eten nodig hebben. Tessel heeft dat al wat langer geleden ontdekt
en heeft inmiddels haar
zusje deze wijsheid ook bijgebracht. Helaas
slapen ze nog niet helemaal aan een stuk duur 's nachts en moeten we af
en toe Linde omdraaien of Tessel haar speentje teruggeven, maar dat is
al een stuk minder vermoeiend dan een complete nachtvoeding (of zelfs
twee per kleintje per nacht toen ze nog heel klein waren). Kortom:
Jippie, geen flesjes meer midden in de nacht!!!
We zijn het afgelopen weekend een weekendje
weg geweest. Samen met de ouders en de broer van Rob. We hebben het
weekend doorgebracht in het zelfde park als vorig jaar: Bungalowpark
Honderloo. Deze keer hadden we een luxe bungalow, inclusief vaatwasser,
magnetron (=onmisbaar voor snel warme flesjes) en heel veel ruimte. We
zijn de eerste dag naar 's Heerenberg en Emmerich geweest, de tweede dag
op en rond het park en de derde dag via Nijmegen naar Tilburg.
Het afgelopen weekend was een weekend vol met eerste keren:
-
Dit was de eerste keer dat ze een hele nacht ergens anders
sliepen
dan thuis (of ziekenhuis),
-
Voor het eerst sliepen ze in hun eigen, moderne (zie ploatje)
campingbedje . Ook in het nieuwe bedje sliepen ze prima de hele nacht
door.
-
Ze hebben voor het eerst
gezwommen, heel even maar want het water was een beetje te koud, maar
we hebben goeie hoop dat ze het met warmer water best wel eens heel
leuk kunnen gaan vinden.
-
Linde heeft zich voor het
eerst omgedraaid, van haar buik op haar rug. Omdat niet iedereen het
gezien had hebben we haar nog een keertje terug gelegd op haar buik en
ze deed het gewoon nog een keer en daarna zelfs nog een keer de andere
kant op. Met een verbaasd gezichtje, maar daarna een big smile als
toegift. Heerlijk zoals die kleintjes de wereld ontdekken.
-
Linde en Tessel hebben voor
het eerst samen gespeeld, tenminste ze zijn zich nu echt van elkaar
bewust en hebben naar elkaar gelachten en proberen elkaars aandacht te
trekken. Al blijft aandacht van volwassenen leuker een beetje aan
elkaar trekken en duwen levert ook reactie op. actie = reactie, een
heel belangrijke levensles.
-
Tessel en Linde zijn voor
het eerst in het buitenland geweest: Duitsland en eigenlijk een beetje
illegaal want donderdag worden ze pas bijgeschreven bij mij in het
paspoort.
En er zijn vast nog heel veel
dingen die ik eigenlijk op de site zou moeten /willen/kunnen zetten,
maar ja een beetje druk heb ik het wel en dan schieten dit soort dingen
er als eerste bij in. Maar het belangrijkste is wel dat we twee hele
lieve en vrolijke dochters hebben die elke dag op een heel gezellige
manier hun eigen wereldje aan het ondekken zijn.
16 augustus
Vandaag om 11:45 hadden we een afspraak op het
consultatiebureau. Dus daar gingen we weer: wagen in de auto, meisjes in
de maxi cosi's en daarna vastgemaakt in de auto, ik in de auto en dan
sleutel omdraaien....!@#$* geen contact. Alles gecontroleerd, maar
helemaal geen leven in te krijgen. Dus meisjes uit de auto, uit de maxi
cosi en toen zijn we vliegensvlug met de fietscar op pad gegaan..
Ik helemaal buiten adem, Linde de grootste lol en Tessel gewoon in slaap,
zo kwamen we aan bij het consultatiebureau. We waren minder dan 10
minuten te laat en het spreekuur liep ook ongeveer 10 minuten uit...dus
toch nog een beetje geluk: we hoefden namelijk helemaal niet te wachten.
Zowel Tessel als Linde bevinden zich qua lengte, hoofdomtrek en gewicht
inmiddels binnen de curve. De arts was zeer tevreden over hun
ontwikkeling, maar dat ze het goed doen wisten we zelf ook al: het zijn
twee heerlijke, super snel groeiende, vrolijke meiden. Tijdens mijn
bezoekje aan het consultatiebureau is de accu van de auto opgeladen en
zo kon ik gelukkig vanmiddag (helaas door deze actie enigszinds verlaat)
toch nog op kraamvisite. Wel vreemd hoor een (heel lieve, echt jongetjes-)
baby ruim twee maanden later geboren en dan al bijna even groot als onze
meiden.
Nu ik zelf baby's heb is de kraamvisite wel anders, leuker of misschien
gewoon vertrouwder.
10 augustus Bijna iedere dag ga ik wel even naar buiten met de
meisjes, soms omdat het leuk is, soms omdat ik ergens heen moet. Vaak
hoor ik: "dat zal wel een heel gedoe zijn". Op zich valt het best mee om
op pad te gaan, bij korte uitstapjes zoals een wandeling naar het
winkelcentrum is het helemaal een eitje: kids in de wagen (eventueel met
jasje) en we zijn vertrokken. Als ik van plan ben langer weg te gaan
moet ik natuurlijk zorgen dat ik de benodigde voeding en luiers mee neem,
maar ook dat is allemaal zo geregeld. Wat voor mij echter wel een hoop
geregel oplevert is "ergens op uur en tijd" zijn, en vooral als je daar
lastig een flesje kunt geven, dan moet je de dames al uit hun ritme
halen en dat vind ik niet zo prettig. Zo ook vandaag: we moesten op
controle bij de kinderarts. Hier moesten we om 14:50 zijn, echt een rot
tijd, heel de dag moet er op worden afgestemd. De meisjes moesten om
14:00 allebei gegeten hebben, om
14:15
jasje aan en in de maxi cosi, daarna in de auto worden gezet en ook de
wagen (die niet echt vrouwvriendelijk is qua gewicht en omvang) moest
mee. Eenmaal aangekomen bij het ziekenhuis herhaalt het rideltje zich
maar dan achterstevoren, wagen uit de auto, meisjes uit de maxi cosi in
de wagen en op naar de kinderarts. We waren mooi op tijd (schouderklopje
voor mij), en binnen moest ik de meisjes uitkleden en keek de kinderarts
ze na (voor mijn gevoel niet anders dan bij het consultatiebureau waar
ik volgende week weer heen mag,) en mocht ik ze weer aankleden en waren
we klaar. De kinderarts was tevreden. Toen heel het rideltje weer...kindjes
in de maxi cosi, wagen in de auto...en toen was het 15:05. Een beetje
onbevredigend gevoel gaf dat wel...heel de dag ontregeld voor die paar
minuten bij de kinderarts. Natuurlijk besef ik heel goed dat alles zo
kort duurde omdat de meiden het gewoon geweldig doen, ach eenmaal thuis,
waar ik de maxicosi's met de meisjes erin uit de auto haalde en ook de
wagen weer naar binnen reed hadden we weer rust, we hoeven vandaag
namelijk nergens meer naar toe.
Naar de stad gaan hield eerst
ook in met de auto, de maxi cosi's en de wandelwagen op pad, maar sinds
we de fiestcar hebben is dat wel een stukje makkelijker en gezonder
geworden. Natuurlijk wil ik dan wel een beetje goed weer. Dinsdag ben ik
voor het eerst met de meisjes in de fietscar op pad geweest en we hadden
erg veel bekijks. Ook de meisjes vonden het reuze interessant, vanuit de
fiestcar kunnen ze namelijk veel meer zien dan vanuit de wandelwagen.
We hebben in de afgelopen week zoiezo veel gefiets, toen we een keer wat
later op de avond naar huis fietsten waren de meiden helemaal ingedut in
hun warme wikkeldoek. Het kan natuurlijk zijn dat ze maar gingen slapen
omdat het uitzicht niet zo interessant was....(zie foto)
1 augustus
De
fietscar is compleet, helaas blijken de standaard onderdelen niet op
mijn fiets te passen. Dus ik moet nog even geduld hebben voor ik de
meiden mee uit fietsen kan nemen, maar gelukkig past alles wel op Rob
zijn fiets. Dus vanaf vandaag zou het zomaar kunnen dat je ons met het
hele gezin langs ziet fietsen. We moeten nog wel even gaan oefenen, want
het schijnt wel even wennen te zijn met zo'n fietskar achter je fiets.
De kleertjes van de meiden lijken iedere wasbeurt te krimpen, maar in
werkelijkheid zijn het Tessel en Linde die heel hard groeien. Ik heb een
chronisch tekort aan rompers met lange mouwen, want natuurlijk hebben we
heel veel kleertjes met korte mouwen en dat is een beetje te koud met
deze weersomstandigheden. Dus zaterdag maar even langs de prental en dan
doelgericht naar het schap met de rompertjes lopen en de rest van de
winkel compleet te negeren, want o wat is het altijd verleidelijk om
iets kleins, en nog iets kleins en nog iets kleins mee te nemen.
Eindelijk zijn de dames van 7 voedingen naar 6 gegaan, twee voedingen,
per kind, per nacht, begon ons wel een beetje op te breken. Natuurlijk
is een keer 's nachts eruit nog niet optimaal, maar wel veel minder
belastend dan twee keer.
27
juli Het is kermis in Tilburg, maar daarvoor vinden we de dames
nog te klein. Dus opa en oma zijn lekker op komen passen en wij lekker
over de kermis gestruind. Tessel en Linde ontwikkelen zich goed en zijn
erg fotogeniek. In het digitale album heb ik weer enkele foto's
toegevoegd.
18
juli Eindelijk is het mooi weer en kunnen we lekker met de meiden
gaan wandelen. Binnenkort kunnen we zelfs met de meiden gaan fietsen, de
fietskar is besteld. Dit vindt vooral mama een leuk vooruitzicht, zo
overdag lekker even eruit.
Dit tussen alle drukte door, want druk hebben we het wel met de twee
kleintjes. De meiden doen het erg goed, ze lachen al en heel veel en
beginnen al te pakken naar hun speeltjes. Deze week hebben opa en oma
voor het eerst opgepast en dat ging erg goed.
30 juni
Dit
weekend ben ik "super mama ", tenminste zo voelt het: helemaal
alleen mag ik voor de kleintjes zorgen omdat Rob een weekendje weg is.
En al zeg ik het zelf, het gaat me niet slecht af. Linde en Tessel
krijgen nog steeds zeven voedingen dus dat betekent dat er ook 's nachts
nog twee voedingen zijn (ze slapen als ik geluk heb ongeveer 4 uur aan
een stuk). Afgelopen nacht liepen ze gelijk met de voedingen, dus toen
ging het eigenlijk heel goed, hopelijk heb ik komende nacht net zoveel
geluk. Ook heb ik nog een gaatje gevonden om de foto's van de afgelopen
maand uit te zoeken en deze aan het digitale album toe te voegen.
(door storing lijkt het niet te zijn gelukt, ik probeer snel de foto's
nogmaals toe te voegen)
22 juni
Mini vakantie Omdat Tessel en Linde geboren zijn in het WKZ in Utrecht, blijven ze ook
daar onder controle bij een kinderarts. Gisteren moesten we voor de
eerste controle komen. Dit was een erg uitgebreide controle en de dames
moesten ook een nachtje blijven. Vandaag kregen
we de uitslag en
gelukkig was alles goed. Zelf hebben we even genoten van een
ononderbroken nacht in een hotel en hebben we geprofiteerd van de
professionele oppas door lekker uit eten te gaan. Dat was best leuk,
maar toen we vanochtend met z'n vieren weg reden bij het WKZ was het
toch nog veel leuker. Omdat het heerlijk weer was, wilden we er
een
gezellig dagje uit van maken, maar onze eerste stop was bij de
fietsenmaker, want de wandelwagen had een lekke band.Toen dat eenmaal
gefixt was, kon de dag echt beginnen en zijn we in Lage Vuurse op het
terras gaan zitten, wij koffie met gebak en de dames een heerlijk flesje
melk. Hierna hebben we een heerlijke wandeling gemaakt door de bossen
(met deze keer wel een fijn pad). Omdat het terras ons zo goed
bevallen was, zijn we op dezelfde plek ook neergestreken voor de lunch,
Rob asperges, ik salade en de dames melk voor de afwisseling. Het voelde
een beetje als een mini-vakantie.
20 juni
Het gaat heel goed met Tessel en Linde. Ze groeien hard en slapen veel.
Huilen doen ze alleen als ze daar echt een reden voor hebben, al
verdenken we Linde er soms van een kleine "drama queen" te zijn.
Natuurlijk was het afgelopen zondag Rob zijn eerste vaderdag en daar
horen zeker cadeautjes bij. Deze lagen midden in de nacht ineens op
de commode, zo was zelfs de nachtvoeding deze keer een klein feestje.
Omdat allebei de dames er een spelletje van maken om zover mogelijk
boven de dekens uit te kruipen, heb ik vandaag maar twee slaapzakjes
gekocht. Dat maakt het toch een stuk lastiger om omhoog te kruipen.
Natuurlijk is het best wel druk met die twee kleintjes, dus het
bijhouden van de website schiet er regelmatig bij in.
5 juni
Afgelopen zondag hebben we een heuse boswandeling gemaakt. De meiden
hebben heerlijk geslapen in de wagen, ondanks al het gehobbel (of is het
dankzij?). We zijn wel tot de conclusie gekomen dat we de volgende keer
beter een wat vlakker pad kunnen kiezen, ook fijn voor mama.
Dus als er iemand nog leuke suggesties heeft voor bossen
met wandelwagen-vriendelijke paden dan hoor ik dat heel graag.
Omdat er voor alles een eerste keer is, en we toch twee meiden
hebben, kun je er niet vroeg genoeg mee beginnen: winkelen!! Gisteren
zijn we lekker de stad in geweest en ook hier blijkt de ene winkel beter
te zijn berekend op wandelwagens dan de andere, maar als je je niet te
druk maakt over het af en toe tegen een stelling rijden, dan zijn de
winkels die we nu hebben getest allemaal tweelingwagen proof!
2 juni
Vanavond ben ik er maar weer eens voor gaan zitten: de foto's. Het
streven is om dit iedere maand te doen. De leukste foto's heb ik
toegevoegd aan het digitale album.
29
mei Vier generaties
Ons eerste uitje! De meisjes zijn vandaag met
hun moeder en oma, mijn moeder, naar haar moeder, mijn oma en hun
overgrootoma geweest, Natuurlijk ging hun papa ook mee, die mocht
mooie foto's maken van de vier geslachten. Vier geslachten waarbij de
jongsten en de oudste meer dan 90 jaar schelen, heel bijzonder. Eerst
heeft hun overgrootoma Linde uitgebreid bewonderd en toen we daarna
Tessel ook uit haar Maxi Cosi haalden was haar reactie een erg verbaasd:
nog een baby!? Ja op die leeftijd kun je natuurlijk niet alles meer
onthouden. Voor ons was het ook wel even spannend: hoe reageren de
kleintjes op zoveel indrukken. Tot nog toe hebben we nog weinig verschil
gemerkt met anders.
27
mei Al weer twee nachtjes zijn de meisjes thuis. De eerste dag en
nacht moesten ze even wennen, maar we zijn hartstikke trots want ze doen
het heel goed. Ze slapen goed, eten goed en ze zien er heel tevreden uit.
De melk thuis is waarschijnlijk lekkerder dan in het ziekenhuis (al is
het hetzelfde merk), want Linde drinkt beter dan ooit. We hebben de
kraamhulp vandaag uitgezwaaid. We hadden een heel leuke vrouw en ze
heeft een aantal heel nuttige tips gegeven.
25
mei De beschuiten en de muisjes zijn gekocht want er
is feest bij ons in huis: de meisjes komen vandaag thuis.
     
21
mei
Eerlijk is eerlijk eigenlijk hadden we de kleintjes al wel
thuis verwacht (zeker heel hard op gehoopt). Anderzijds had ik eigenlijk
ook nog zwanger moeten zijn.... Kortom we hebben er weinig of niets over
te zeggen. Linde doet haar best en drinkt steeds beter, maar vlekkeloos
alle flesjes leeg gaat nog niet vanzelf. Tessel wacht geduldig af en
lijkt alles goed te vinden, als ze wakker is kijkt ze met grote ogen een
beetje rond en laat weinig van zich horen, dat ze kan huilen dat horen
we echter wel als we haar in bad gaan doen. Zo klein als ze zijn hebben
ze vandaag al een oogcontrole gehad en gelukkig zijn ze geslaagd!
15
mei Geen nieuws is goed nieuws....de meiden doen het goed. We
gaan twee keer per dag naar het ziekenhuis om ze te verzorgen en te
vertroetelen. Het liefst smokkelen we ze vandaag nog mee naar huis. En
ookal is nog niet bekend waneer we ze mee naar huis mogen nemen, zeker
is dat het aftellen is begonnen, en dat we bezig zijn met de laatste loodjes ziekenhuis .
10
mei Zo klein als ze zijn hebben ze al een prijs gewonnen! Het
geboortekaartje is geboortekaartje van de maand geworden bij "wij jonge
gezinnen" Het kaartje is ook geplaatst op hun website:
www.jongegezinnen.nl/felicitas/geboortekaartje/index.htm
6
mei
De weegschaal vertelt ons dat de meiden goed groeien en we
beginnen het ook te zien aan de kleertjes. Maatje 44 begint al wat
krapper te zitten en een klein maatje 50 begint al mooier te staan. Ze
doen allebei heel erg hun best op het flesje melk dat wij ze aanbieden,
en ze zijn dan ook totaal uitgeput als ze klaar zijn met drinken. Linde
drinkt nog steeds een half flesje, wat eigenlijk heel goed is, ze hoeft
het namelijk helemaal nog niet te kunnen. Tessel verwent ons, zij drinkt
al vanaf het begin een hele fles leeg. Naast drinken is slapen zo
ongeveer het enige wat ze doen op een dag en dat is heel goed, want dan
kunnen ze alle energie gebruiken om te groeien. We tellen af tot ze naar
huis mogen, al weten we niet waneer dat is.
1 mei
Een
paar dagen geen up-date en er is al weer zo veel veranderd. Tessel ligt
al sinds 27 april in een gewoon bedje. Zaterdag is de "saturatie-meter"
gestopt (deze meet het zuurstofgehalte in het bloed) en vandaag gaan onze
kleintjes van de monitor (hartslag en zuurstofcontrole). Groeien en zelf
uit de fles drinken (in plaats van door de sonde) zijn de belangrijkste
stappen richting huis. Langzaamaan begin ik behoorlijk ongeduldig te
worden. Twee keer per dag naar het ziekenhuis op door hun bepaalde
tijden is niet echt leuk. Natuurlijk vinden we het een geruststellende
gedachte dat ze professioneel verzorgd worden, maar wij willen zo graag
zelf stuntelen. We zullen nog wel een tijdje geduld moeten hebben. In
het digitale foto-album heb ik nog een paar leuke foto's toegevoegd.
26 april
Sinds gisteren zijn de kleintjes helemaal medicijn-vrij. Ze kregen nog
een heel klein beetje cofeine, ook dat lijkt niet meer nodig. Ook zijn
de kleintjes van 12 voedingen naar 8 voedingen per dag gegaan, voor ze
naar huis mogen moeten ze op maximaal 7 voedingen zitten. Linde is van
haar couveuse verhuisd naar een gewoon wiegje. Tessel zal naar
verwachting over een paar dagen volgen (Tessel weegt nu nog een beetje
te weinig voor deze stap). Tessel is gisteren voor de tweede keer in
badje geweest: ze vond het nog steeds een beetje vreemd. Ze maken ook
zoveel mee, zo klein als ze zijn. Vandaag hebben we ze voor het eerst
een flesje gegeven. Linde was een beetje moe, maar Tessel heeft haar
hele fles leeg gedronken. Maandag zijn het kamertje en heel
veel andere baby-spulletjes bezorgd. Over een paar weken worden de
laatste spulletjes nageleverd.
23 april
Vandaag hebben Tessel en Linde hun jurkjes aan gekregen. Normale pakjes
zijn al moeilijk, deze jurkjes waren helemaal lastig om aan te doen.
Maar het is gelukt en ze liggen er prachtig bij. Diegene die toegang
hebben tot het digitale foto-album (voor aanmelden zie verderop deze
pagina) kunnen de foto's binnenkort bekijken. Gisteren is Tessel voor
het eerst in een echt badje geweest, daarvoor mochten we haar en Linde
alleen maar in de couveuse wassen. Echt heel leuk leek ze het niet te
vinden (ze keek een beetje verbaasd), uit bad gaan vond ze echt niet
leuk en dat liet ze ook even fllink horen. Omdat ze behoorlijk
afkoelen buiten de couveuse en ze eigenlijk alle energie nodig hebben om
te groeien, mogen ze niet iedere dag in bad. Morgen is Linde aan de
beurt.
21 april
Gisteren zijn de glucose infuusjes verwijderd, deze hadden ze als
aanvulling op hun voeding. Nu kunnen ze ook gewoon kleertjes aan. Dat
vind ik wel zo gezellig. Maatje 44 dragen ze nu, al is dat nog wel een
beetje te groot (dit kun je je niet voorstellen als je bij de prenatal
een rompertje in die maat vasthoudt). Gisteren heb ik ervoor gezorgd dat
de garderobe voor de dames in deze maat compleet is: jurkjes, rompertjes
en pakjes zijn onderweg. En niet te vergeten: heeeel schattige slofjes (zie
foto).
17 april Vandaag
zijn Tessel en Linde verhuisd van het ziekenhuis in Utrecht naar
Tilburg. Ook ik ben weer thuis!! Wel even wennen hoor na drie weken
ziekenhuis. Tessel en Linde doen het erg goed. Ze hebben helemaal geen
ondersteuning meer nodig behalve natuurlijk een warme couveuse en eten
doen ze nog via een sonde. We zijn erg trots op onze kleintjes.
Binnenkort een uitgebreidere update en natuurlijk foto's...nog even
geduld.
|
W |